دنیای فناوری http://www.itetc.ir 2019-11-18T11:13:45+01:00 text/html 2019-11-14T07:09:36+01:00 www.itetc.ir سامان حسنی ثبت شرکت بسته بندی زعفران http://www.itetc.ir/post/244 <div><br></div><div>در دوران قرون وسطی ادویه جات ارزش بسیار بالایی در مصارف پزشکی و آشپزی داشتند. به طوریکه هر کیلوی آن ها ، از یک کیلو طلا نیز گرانتر بود. زعفران ایران نیز از گران ترین مواد غذایی طبیعی در جهان است چرا که هر کیلو زعفران ایرانی با بیش از هزار دلار خرید و فروش می شود. رشته های قرمز رنگ تیره که با عشق خشک می شوند.</div><div><br></div><div><br></div><div>جالب است بدانید که ایران 90 درصد زعفران مصرفی جهان را تامین می کند. به گزارش تجارت نیوز، اسپانیا بزرگ ترین مشتری زعفران ایران است و پس از آن کشورهای فرانسه ، سوئد ، آلمان ، ایتالیا، سوئیس، بریتانیا ، هلند ، امارات متحده عربی ، هنگ کنگ ، چین ، کویت ، قطر ، ژاپن و بحرین از ایران زعفران وارد می کنند.</div><div>با توجه به اشکال مختلف فروش زعفران در وزن های متنوع ، تلاش شده تا این محصول در بسته بندی های متنوع ارائه شود. در طراحی بسته بندی زعفران ، هزینه های تولید و همچنین نوع مخاطبین محصول که شامل مصارف خانگی ، خرید سوغات و صادرات می باشد لحاظ می گردد .</div><div>روش های بسته بندی زعفران متفاوت است از جمله دستگاه بسته بندی زعفران به صورت دوخت دستی ، به صورت دوخت افقی ، به صورت اسکین پک ، به صورت شیرینگ پگ و یا وکیوم.</div><div>امروزه شرکت های بسیاری در این زمینه مشغول به فعالیت می باشند. این شرکت ها را می توان در قالب شرکت با مسئولیت محدود و یا شرکت سهامی خاص به ثبت رساند. ذیلاَ به بررسی این شرکت ها می پردازیم. خوانندگان محترم جهت کسب اطلاعات بیشتر در این رابطه می توانند به مقالات ذیل نیز مراجعه نمایند :</div><div>- راهنمای گام به گام تشکیل و ثبت شرکت با مسئولیت محدود</div><div>- راهنمای گام به گام تشکیل و ثبت شرکت سهامی خاص</div><div><br></div><div>ثبت شرکت بسته بندی با مسئولیت محدود</div><div>شرکت با مسئولیت محدود شرکتی است که بین دو یا چند نفر برای امور تجاری تشکیل می شود و هر یک از شرکا بدون این که سرمایه به سهام یا قطعات سهام تقسیم شده باشد، فقط تا میزان سرمایه خود در شرکت مسئول قروض و تعهدات شرکت است. شرکا در این شرکت تاجر نیستند و مسئولیت آن ها محدود به سرمایه ای است که در شرکت گذاشته اند و اشخاص برای فرار از مسئولیت و عدم اجرای تعهدات خود، شرکت با مسئولیت محدود تشکیل می دهند تا اگر زیانی حاصل گردد متوجه طلبکاران گردد.</div><div>آورده شرکا در شرکت با مسئولیت محدود، به سهام یا قطعات سهام تقسیم نشده و آزادانه قابل نقل و انتقال نیست. بلکه نقل و انتقال موکول به رضایت عده ای از شرکا است که لااقل سه چهارم سرمایه را داشته باشند و اکثریت عددی را نیز دارا باشند. نقل و انتقال حتماَ باید به موجب سند رسمی باشد وگرنه اعتبار نخواهد داشت. در شرکت با مسئولیت محدود ، شخصیت شرکا تا اندازه ای اهمیت دارد. این اهمیت و ارتباط تنها بین شرکا مورد بحث و بررسی است، نه در مقابل اشخاص خارج یا ثالث .</div><div><br></div><div>چند نکته راجع به ثبت شرکت با مسئولیت محدود:</div><div><br></div><div>- در قانون تجارت، برای میزان سرمایه شرکت هیچ مبلغی تعیین نشده است . بنابراین، شرکت با مسئولیت محدود با هر میزان سرمایه قابل ثبت است.</div><div>- برخلاف شرکت های سهامی اولاً مدیر یا مدیران ممکن است از بین شرکاء یا خارج انتخاب شوند. ثانیاً مدت خدمت آنان ممکن است محدود یا نامحدود باشد. حداقل تعداد مدیران، یک نفر می باشد. اعضاء هیئت مدیره نباید کارمند بوده و دارای سابقه کیفری ( سوء پیشینه ) باشند.</div><div><br></div><div>مدارک ثبت شرکت با مسئولیت محدود به قرار ذیل است :</div><div>1) شرکت نامه و تکمیل آن و امضا ذیل شرکت نامه توسط کلیه سهامداران ( 2 برگ )</div><div>2) تقاضانامه ثبت شرکت با مسئولیت محدود و تکمیل آن و امضا ذیل تقاضانامه توسط کلیه سهامداران ( 2 برگ )</div><div>3) اساسنامه ی تکمیل شده و امضا ذیل تمام صفحات آن توسط کلیه سهامداران ( دو جلد )</div><div>4) دو نسخه صورتجلسه ی مجمع عمومی موسس که به امضا سهامداران و بازرسین رسیده باشد.</div><div>5) دو نسخه صورتجلسه ی هیات مدیره که به امضا سهامداران و بازرسین رسیده باشد.</div><div>6) تصویر برابر با اصل مدارک احراز هویت کلیه ی شرکا، مدیران و هیات نظار(در مواردی که تعداد شرکا بیش از دوازده نفر باشد)</div><div>7) اصل گواهی عدم سوءپیشینه جهت اعضای هیأت مدیره، مدیر عامل</div><div>8) تأییدیه هیئت مدیره اشخاص حقوقی سهامدار، مبنی بر غیر دولتی بودن آن</div><div>9) معرفی نامه نمایندگان، در صورتیکه سهامداران و اعضا هیئت مدیره از بین اشخاص حقوقی باشند و ارائه تصویر روزنامه رسمی آگهی تاسیس یا آخرین تغییرات آن</div><div>10) اصل مجوز فعالیت از مراجع ذیربط در مواردی که ثبت موضوع نیاز به مجوز داشته باشد.</div><div>11) اصل وکالتنامه ی وکیل دادگستری در صورتی که ثبت شرکت توسط وکیل صورت پذیرد.</div><div><br></div><div>ثبت شرکت بسته بندی سهامی خاص</div><div>شرکت سهامی خاص شرکت بازرگانی است و سرمایه آن قانوناً در موقع تاسیس از یک میلیون ریال کمتر نخواهد بود ، به سهام تقسیم شده و کلیه سهام آن به وسیله سهام داران تعهد و تامین می گردد و مسئولیت صاحبان سهام که تعداد آن ها نباید کم تر از سه نفر باشد، محدود به مبلغ اسمی سهام آن هاست.</div><div>در شرکت های سهامی خاص، تشکیل مجمع عمومی موسس الزامی نیست و ارائه مدارک ذیل توسط موسسین شرکت که همان سرمایه گذاران شرکت می باشند، به مرجع ثبت شرکت ها کافی است.</div><div>1) اظهارنامه ثبت شرکت که به امضای همه سهام داران رسیده باشد.</div><div>2) اساسنامه ای که به امضای همه سهامداران رسیده باشد.</div><div>3) اظهارنامه ای حاکی از تعهد همه سهام شرکت و تادیه تمام قسمت غیرنقدی سهام شرکت و شرح امتیازات و موجبات سهام ممتازه که باید به امضای همه سهام داران رسیده باشد.</div><div>4) گواهی بانکی مبنی بر تادیه قسمت نقدی سهام شرکت</div><div>5) صورتجلسه ای دال بر انتخاب اولین مدیران و بازرس یا بازرسان که به امضای همه سهام داران رسیده باشد.</div><div>6) مدرکی دال بر قبول سمت توسط مدیران و بازرسان که نشان می دهد آنان با علم به تکالیف این سمت، عهده دار آن شده اند.</div><div>7) نام روزنامه کثیرالانتشاری که تا اولین مجمع عمومی عادی سالانه شرکت، آگهی های شرکت در آن منتشر می شود.</div><div><br></div><div>نحوه انتخاب نام شرکت</div><div>یکی از مهم ترین مراحل تاسیس شرکت ، انتخاب نام شرکت است. از جمله نکات مهمی که در فرآیند انتخاب نام باید به آن ها توجه نمود به قرار ذیل است :</div><div>1) نام شرکت باید دارای حداقل 3 سیلاب ( بخش ) باشد. البته می توانیم اسمی 2 سیلابی برای شرکت خود انتخاب کنیم ولی مشروط به آنکه قبلاَ در اداره ثبت شرکت ها ثبت نشده باشد.</div><div>2) کلماتی مانند بسته بندی به عنوان یکی از سیلاب های خاص نام شرکت محسوب نمی شوند. ( لازم به ذکر است، در نام شرکت بسته بندی، می توان از کلمه بسته بندی استفاده نمود که مزیتی جهت معرفی حوزه فعالیت شرکت به مشتریان می باشد. اما همان طور که اشاره شد، این عناوین، در بررسی نام یا نام های درخواستی به منظور رعایت عدم سابقه و تشابه ، جزئی از نام محسوب نمی شود) .</div><div>3) نام محل و مناطق گوناگون ایران در نام شرکت در صورتی مورد تایید اداره ثبت شرکت ها قرار می گیرد که شرکت مذکور در همان منطقه و محل به ثبت برسد.</div><div>4) اعداد تنها می توانند به صورت حروف در نام شرکت استفاده شوند.</div><div>5) ترکیب دو کلمه فارسی نباید تداعی کننده یک واژه بیگانه باشد.</div><div><br></div><div>توجه داشته باشید، مهلت اعتبار نام تایید شده اشخاص حقوقی که منجر به ثبت و آگهی می گردند نامحدود است. در صورتیکه نام تایید شده شخص حقوقی در شرف تاسیس یا تغییر منجر به ثبت و آگهی نگردد صرفاً سه ماه از تاریخ تایید نام اعتبار دارد.این مدت برای شرکت های سهامی عام 6 ماه از تشکیل مجمع عمومی موسس می باشد</div> text/html 2019-11-13T12:14:28+01:00 www.itetc.ir سامان حسنی ثبت شرکت  http://www.itetc.ir/post/242 <div><br></div><div>انجمن بازاریابی امریکا برند را اینگونه تعریف کرده است:</div><div>برند به انگلیسی (Brand) با عنوان قانونی نشان تجاری، یک طرح، نماد، عبارت، نام و.... است که ارائه دهنده خدمات یا فروش محصول خاصی است که به وسیله آن، از سایر محصولات مشابه متمایز می‌شود.</div><div>نشان تجاری و یا برند همان چیزی است که مخاطب، صفات و ویژگی‌های آن را با دیدن، شنیدن، حس کردن و غیره، به صورت ذهنی&nbsp; (Conceptual)، دیداری (Visual) یا شنیداری (Verbal) در ذهن و قلب خود تداعی می‌کند.</div><div>&nbsp;</div><div>در واقع برند شامل همه احساسات، مفاهیم و ویژگی‌هایی است که با یک نام گره خورده است.</div><div>واژه برند در جامعه ما و زبان فارسی به محصول یا خدمتی گفته می‌شود که اعتبار و ارزش اجتماعی داشته باشد. در واقع برندهای دلخواه آنهایی هستند که دارای ماهیت و قدرت اجتماعی بالایی بوده و افراد نسبت به آنها حس مالکیت داشته باشند.</div><div>مطمئنا بارها شنیده‌اید که " این مارک یا برند محبوب من است". در واقع برندی دارای قدرت است که بتواند هیجان و عواطف مصرف‌کننده را برانگیخته و مشتری بتواند به آن اعتماد کند.</div><div>پس یکی از مهمترین وظایف هر شرکت، پیدا کردن راه برای جلب توجه و وفاداری مشتری است. از جمله خصوصیات یک برند معروف می‌توان به جذابیت، الهام بخش بودن، تک بودن، تناسب، جایگاه و.... اشاره کرد.</div><div>&nbsp;</div><div>از نظر مصرف‌کننده خرید از یک برند یعنی:</div><div>&nbsp;</div><div>کیفیت بالا</div><div>خطر پذیری کمتر</div><div>منشا یک محصول</div><div>عهد با تولید کننده</div><div>هزینه پرس و جوی کمتر</div><div>سپردن مسئولیت به تولید کننده</div><div>وسیله‌ای نمادین برای اظهار شخصیت</div><div>و.......</div><div>&nbsp;</div><div>&nbsp;</div><div>از مهمترین عناصر بازاریابی و موفقیت در یک سازمان، نشان تجاری یا همان&nbsp; Brandبوده که معرفی کننده یک سازمان یا شرکت با همه ابعادش است. در واقع یک برند معرفی کننده کالاها، خدمات و اهداف شرکت شما بوده و آن را در ذهن بیننده، مشتری و مصرف کننده به تصویر در می‌آورد.&nbsp;&nbsp;</div><div>اولین قدم در تجارت اعتماد است و علامت تجاری به وسیله برند سازی به این اعتماد و تعهد شتاب می‌بخشد.</div><div>اکثر برندها یک نشان خاص دارند که به منظور یادآوری تعهد، عمل می‌کند. در این نشان از رنگ، شکل، حروف و تصاویر، عبارات، موسیقی و ... برای خلق یک تصویر خاص و متفاوت استفاده شده تا نظر مشتری را جلب کرده و او را به سمتی که مد نظر است، هدایت کند.</div><div>&nbsp;</div><div>&nbsp;</div><div>هر برند یا علامت تجاری از طریق حصول اطمینان از حقوق انحصاری برای شناختن كالاها و خدمات یا اجازه دادن به دیگران مبنی بر استفاده از آن در صورت پرداخت مبلغ، صاحب اثر را محافظت می‌كند. مدت زمان این حفاظت متفاوت است ولی آرم تجاری قابلیت تمدید شدن نامحدود توسط پرداخت مبلغ مربوطه را دارد. محافظت آرم تجاری توسط مراجع قانونی كه در اكثر نظام‌ها اجازه متوقف كردن تخلف در این زمینه را دارند، تأیید می‌شود.</div><div>از دیدگاه وسیع‌تر، علائم تجاری با رسمیت بخشیدن و دادن سود اقتصادی به صاحبان آنها، در سطح جهانی سرمایه‌گذاری کرده و این ابتكار را ترویج می‌دهد. حفاظت علائم تجاری همچنین مانع تلاش‌های رقبای غیرمنصف، مثل متقلبان،‌ برای استفاده از علائم مشخص به منظور فروش محصولات و ارائه خدمات نامرغوب یا متفاوت می‌شوند. این نظام، آگاهی و امكان سرمایه‌گذاری جهت تولید و فروش كالاها و خدمات را در منصفانه‌ترین شرایط ممكن به مردم می‌دهد و از این راه تجارت بین‌المللی را تسهیل می‌كند.</div><div>&nbsp;</div><div>&nbsp;</div><div>نشان تجاری می‌تواند یك یا تركیبی از چند كلمه، حرف، عدد، نقاشی‌، سمبل‌، نقش‌های سه‌بعدی (شكل و بسته‌بندی كالاها)، علائم سمعی مثل موسیقی یا اصوات، رایحه‌ و یا رنگ‌هایی جهت معرفی ویژگی‌ها باشند.</div><div>&nbsp;</div><div>به جز علائم تجاری كه مشخص كننده منبع كالا یا خدمات هستند، چند دسته نشان دیگر نیز وجود دارد.</div><div>1.&nbsp; علائم اشتراكی: متعلق به اتحادیه‌هایی است كه از آن نشان به منظور معرفی خود با یك سطح كیفی (یا سایر ملزومات آن اتحادیه) استفاده می‌كنند. مثلاً اتحادیه‌های که معرفی‌كننده حسابداران، مهندسان یا معماران هستند.</div><div>2. علائم تصدیق‌نامه‌ها با استانداردهای معین: این علائم برای نشان دادن قبولی داده می‌شوند، ولی محدود به هر گونه عضویتی نیستند. آنها را می‌توان به هر كس كه تصدیق كند كالاهای مربوط مطابق استاندارد هستند، اعطا كرد. برای نمونه، گواهی‌نامه استاندارد كیفیت "ISO 2000" یك گواهی‌نامه شناخته شده در سطح جهانی است.</div><div>&nbsp;</div><div>&nbsp;</div><div>برای ثبت یک آرم در دفتر ملی یا منطقه‌ای درخواست داده می‌شود که این تقاضا باید شامل فهرستی از كالاها و خدمات برگزیده آن نشان و بازسازی واضحی از آرم با تمام رنگ‌ها، طرح و نقش‌های سه بعدی باشد.</div><div>&nbsp;</div><div>این علامت جهت حفاظت شدن تحت عنوان آرم تجاری یا هرگونه علامت دیگر باید واجد شرایط خاصی بوده که علاوه بر معرفی یك محصول مخصوص، متمایز از سایر علائم نیز باشد كه مصرف‌كننده بتواند آن محصول را از سایر محصولات تشخیص بدهد.</div><div>ضمن اینكه نباید مصرف‌كننده را فریب داده یا به اشتباه بیندازد یا اینكه به قوانین و اخلاقیات بی‌حرمتی كند. و بالاخره، حقوق داده شده نباید مساوی یا حتی مشابه حقوق اعطاء شده به صاحب علامت دیگری باشد. با جست‌و‌جو و آزمایش توسط دفتر ملی یا مخالفت ثالثی كه ادعای حقوق مساوی یا مشابه دارد می‌توان از این بابت اطمینان حاصل كرد.</div><div>&nbsp;</div><div>&nbsp;</div><div>در تمامی کشورها، علائم تجاری ثبت و محافظت می‌شود. هر یك از دفاتر ملی یا ناحیه‌ای، ثبت علائم را كه شامل اطلاعات كامل درخواست برای ثبت و تمدید است،‌ نگهداری می‌كنند، هر چند، نتایج چنین ثبتی محدود به كشور مربوطه (یا ثبت‌‌های ناحیه‌ای كشورهای مربوطه) باشد.</div><div>برای جلوگیری از ثبت جداگانه در دفتر هر كشور یا ناحیه‌، نظام بین‌المللی ثبت، WIPO ،&nbsp; علائم را اجرا می‌كند. این نظام توسط دو عهدنامه اداره می‌شود:</div><div>&nbsp;</div><div>توافق‌نامه مادرید، وابسته به ثبت بین‌المللی علائم و پروتكل&nbsp; مادرید(موافقت‌نامه مادرید، شخص دارای اتصال توسط ملیت، مقر یا مؤسسه) با كشوری در ارتباط با یك یا هر دوی این عهدنامه‌ها می‌تواند براساس ثبت یا درخواست در دفتر آن كشور، ثبت بین‌المللی مؤثری در چند یا تمام كشورهای عضو اتحادیه مادرید بدست آورد.</div><div>&nbsp;</div><div>علامت تجاری حقیقی، ثبت علامت تجاری به نام شخص و علامت تجاری حقوقی به ثبت علامت تجاری به نام شرکت، گفته می‌شود.</div><div>&nbsp;</div><div>تفاوت بین علامت تجاری حقیقی و حقوقی تنها در مدارک مورد نیاز آن است. برای شخص حقیقی همه مدارک باید به نام شخص و مرتبط به طبقه و فعالیت مورد نظر باشد. برای مثال کسی که جواز کسب آن مربوط به مواد غذایی باشد نمی تواند علامت را در طبقه غیر از مواد غذایی ثبت کند.</div><div>برای شخص حقوقی تمام مدارک و مجوزها باید به نام شخصیت حقوقی یعنی شرکت باشد و طبقه مورد نظر برای ثبت باید در موضوع شرکت ذکر شده باشد. اگر طبقه مورد نظر در موضوع شرکت نباشد می‌تواند موضوع مورد نظر را به شرکت اضافه کند و بعد از آن برای ثبت برند اقدام نماید.</div><div>&nbsp;</div><div>&nbsp;</div><div>انتخاب و ثبت علامت تجاری تابع شرایط خاصی است كه در قوانین كشورهای مختلف با توجه به عرف جامعه، عفت عمومی، اخلاق حسنه، مصالح كشور و رعایت مسائل مذهبی و اخلاقی محدودیت‌هایی برای آن در نظر گرفته شده است.</div><div>&nbsp;</div><div>به موجب ماده ٥ قانون، ثبت علائم و اختراعات زیر ممنوع است:</div><div>&nbsp;</div><div>علامت هلال احمر، نشان و آرم‌های دولت ایران</div><div>پرچم رسمی ایران با علامت مخصوص جمهوری اسلامی و شعار الله اكبر</div><div>پرچم‌های منتسب به دولت و کشور ایران و هر پرچم منع شده توسط دولت ایران</div><div>علامت تجاری موسسات رسمی مانند هلال احمر، صلیب سرخ، رجاء، همراه اول و نظایر آن</div><div>كلمات و یا عباراتی كه موهوم انتساب به مقامات رسمی ایران باشد از قبیل دولتی، ایران و امثال آن‌ها</div><div>&nbsp;</div><div>واژه‌های عام:</div><div>به عنوان مثال کلمه "رایانه" و یا " کتاب" به تنهایی غیرقابل ثبت هستند، زیرا این کلمات واژه‌هایی عام برای کلیه محصولات با این نام هستند و نمی‌توان استفاده از این کلمات را انحصاری نمود.</div><div>&nbsp;</div><div>واژه‌های توصیف کننده ( صفت‌ها):</div><div>این کلمات معمولا به منظور توصیف محصولات و اجناس به کار می‌روند. مثلا ثبت برند " خوشمزه" برای انواع خوراکی به تنهایی و بدون پسوند قابل ثبت نخواهد بود، به دلیل اینکه کلمه خوشمزه می‌تواند توصیفی از تمام محصولات خوراکی محسوب گردد، بنابراین پذیرش انحصاری نمودن کلماتی چون "خوشمزه"، "شیرین" و ... از جانب اداره مالکیت امری ناعادلانه در حق سایر تولید کنندگان محصولاتی با این توصیفات خواهد بود.</div><div>&nbsp;</div><div>واژه‌های توصیفی و کیفی:</div><div>واژهایی چون «عالی»، «بلند»، «زیبا» و ... به تنهایی مورد قبول واقع نخواهند شد. در صورت تمایل به استفاده از کلمات توصیفی مانند کلمات مذکور بایستی آنها را با کلمات و اسامی خاص دیگری به صورت بخشی از یک علامت و آرم خاص ترکیب نمود.</div><div>در این‌گونه موارد در خصوص بخش کلمه توصیفی حق استفاده انحصاری نخواهد بود و حق استفاده انحصاری تنها به ترکیب ثبت شده منحصر خواهد بود.</div><div>&nbsp;</div><div>علائم گمراه کننده (فریب دهنده):</div><div>برخی از علائم و اسامی تجاری هستند که مصرف‌کننده را راجع به کیفیت محصول، ماهیت آن، مبدأ جغرافیایی و محل تولید محصول به اشتباه انداخته و فریب می‌دهند. به عنوان مثال ثبت علامت تجاری جهت عرضه انواع شیره خرما و انگور با تصویر زنبور عسل مردود خواهد شد، به دلیل اینکه درج چنین تصویری بر روی محصول شیره خرما و انگور موجب ایجاد تصور اشتباه و گمراهی مصرف کنندگان خواهد شد و خریداران ممکن است چنین محصولی را با تصور عسل خریداری نمایند.</div><div>&nbsp;</div><div>علائم خلاف نظم عمومی و اخلاق حسنه:</div><div>به طور کلی کلمات و تصاویر نقض کننده موازین، هنجارهای اخلاقی، عرفی و مذهبی جامعه غیر قابل ثبت خواهند بود.</div><div>&nbsp;</div><div>پرچم‌، نشان‌های سلطنتی، علائم رسمی دولتی و نشان‌ کشور و سازمان‌های بین المللی که نمونه‌ آنها به دفتر بین‌المللی سازمان جهانی مالکیت معنوی (wipo) اعلام شده به طور معمول قابل ثبت نیستند مگر اینکه مجوز مراجع صلاحیت دار بین المللی داشته باشند.</div><div>&nbsp;</div><div>همچنین عین یا مشابه نشان نظامی‌، پرچم‌ یا سایر نشان‌های مملكتی، نام، نام اختصاری یا حروف اول یك نام یا نشان رسمی متعلق به كشور، سازمان‌های بین دولتی یا سازمان‌هایی كه تحت كنوانسیون‌های بین‌المللی تأسیس شده‌اند، حتی در صورتی که علامت موارد مذکور قسمتی از علامت و برند ارائه شده برای ثبت باشد. این علائم و برندها تنها در صورتی قابل ثبت خواهند بود كه مقام صلاحیت‌دار كشور مربوط یا سازمان ذیربط اجازه استفاده از آن را صادر نمایند.</div><div>&nbsp;</div><div>همچنین موارد زیر نیز قابل ثبت نخواهند بود:</div><div>&nbsp;</div><div>در صورت تشابه زیاد علامت و برند دو موسسه به طوری که کالا و خدمات دو موسسه از هم قابل تمایز نباشند.</div><div>علامت یا نام تجاری‌ای که عینا یا به شکلی گمراه کننده مشابه یا ترجمه علامت یا نام تجاری برای همان نوع کالا، خدمات و طبقه، اما متعلق به موسسه یا فرد دیگری باشد.</div><div>عین علامتی که پیش از این به نام شخص یا شرکت دیگری ثبت شده باشد، و یا شخص دیگری قبلا تقاضای ثبت داده و تاریخ ثبت تقاضای آن فرد مقدم باشد و یا دارای حق تقدم ثبت باشد( علامت پیش از این متعلق به او بوده و از تاریخ انقضای آن بیش از 6 ماه نگذشته باشد.) درباره همان کالا یا خدمات و یا جهت کالا یا خدماتی که با مورد ثبت شده مشابهت داشته باشد و ثبت آن موجب اشتباه و گمراهی گردد.</div><div>&nbsp;</div><div>&nbsp;</div><div>مصنوعات نساجی</div><div>فلزات و مصنوعات فلزی</div><div>اسباب بازی و لوازم ورزش</div><div>صنایع و محصولات شیمیایی</div><div>مواد غذایی و محصولات کشاورزی</div><div>دستگاه و لوازم و آلات فنی و علمی و صنعتی</div><div>مصنوعات و اشیاء ساخته شده از مواد مختلف</div><div>سایر موارد</div><div>&nbsp;</div><div>برای ثبت علامت، گواهی صادر خواهد شد.</div><div>مدت اعتبار ثبت علامت برای هر بار ۱۰ سال است.</div><div>برای ثبت چند علامت تجاری باید به تعداد آنها اظهار نامه جداگانه داده شود.</div><div>اجازه استفاده از علامت تجاری ثبت شده به دیگران در ایران باید به ثبت برسد.</div><div>تغییرات مربوط به نشانی رسمیت نخواهد داشت مگر اینکه به ثبت رسیده باشد.</div><div>داشتن علامت تجاری اختیاری است مگر در مواردی که دولت آن را الزامی قرار دهد.</div><div>علامت تجاری قابل نقل و انتقال است و باید مطابق مقرارت قانون ثبت علایم و اختراعات ایران به ثبت برسد.</div><div>حق استعمال انحصاری علامت تجاری فقط برای کسانی محسوب می‌شود که علامت خود را به ثبت رسانده باشند.</div><div>&nbsp;</div> text/html 2019-11-13T12:06:54+01:00 www.itetc.ir سامان حسنی مشاوره ثبت شرکتها http://www.itetc.ir/post/241 <div><br></div><div><br></div><div>&nbsp;</div><div>&nbsp;</div><div>هر تاجر باستثنای كسبه جزء مكلف است دفاتر ذیل كه شامل 1- دفتر روزنامه. 2- دفتر كل. 3- دفتر دارائی پلمپ نماید.&nbsp;</div><div>&nbsp;</div><div>دفتر روزنامه دفتر است كه اجر همه روزه مطالبات و دیون و داد و ستد تجارتی خود و بطور كلی جمیع واردات و صادرات تجارتی به هر اسم و رسمی كه باشد در آن دفتر ثبت نماید.&nbsp;</div><div>&nbsp;</div><div>دفتر كل دفتری است كه تاجر باید كلیه معاملات را لااقل هفته ای یكمرتبه از دفتر روزنامه استخراج و انواع مختلفه آن را تشخیص و جدا كرده و هر نوعی را در صفحه مخصوص در آن دفتر بطور خلاصه ثبت كند.&nbsp;</div><div>&nbsp;</div><div>دفتر دارائی دفتری است كه تاجر باید هر سال صورت جامعی از كلیه دارائی منقول و غیر منقول و دیون و مطالبات سال گذشته را به ریز ترتیب داده ودر دفتر ثبت و امضاء نماید:&nbsp;</div><div>&nbsp;</div><div>هر شركتی یا مؤسسه ای یا شركت تعاونی اعم از تعاونی مصرف یا مسكن باشد در ادارات ثبت به ثبت می رسد مكلف است اقدام به گرفتن دفتر پلمپ شده نماید.(طبق ماده 6 قانون دفاتر تجارتی)&nbsp;</div><div>&nbsp;</div><div>كلیه بانكها برای عملیات سالیانه خود دفتر روزنامه و كل و دارایی در یافت می كنند باید به ترتیب تاریخ در صفحات كلیه صادرات و واردات نوشته شود. تراشیدن و حك كردن و همچنین جای سفید گذاشتن و یا بین سطور نوشتن ممنوع است و باید تمام آن دفاتر پس از ختم هر سالی لااقل تا 10 سال نگهداری می شود.&nbsp;</div><div>&nbsp;</div><div>بر طبق ماده 13 قانون دفاتر تجارتی ارباب رجوعی كه جهت پلمپ دفاتر قانونی خود به ادارات ثبت مراجعه می كند، باید اول ورقه اظهار نامه پلمپ دفتر تجارتی كه در قسمت فروش اوراق بهادار هست با ذكر این كه تعداد دفاتر چند جلد هست تهیه كند. ورقه اظهار نامه را باید مدیر شركت یا مؤسسه یا بازرگان شخصاً تكمیل و ممهور به مهر شركت با قید شماره ثبت شركت یا مؤسسه در ورقه منعكس شود مگر شركت یا مؤسسه كه هنوز مهر تهیه نكرده است این است كه همه شركتها بمجرد به ثبت رساندن شركت یا مؤسسه خویش اقدام به پلمپ دفاتر می كند ولی شماره ثبت حتماً باید در ورقه ظاهار نامه پلمپ دفتر حتماً منعكس شود و همچنین باید كلیه مشخصات مدیر عامل شركت یا بازرگان و آدرس شركت یا محل تجارت بازرگان در ورقه نوشته شود. اگر مراجعه كننده نماینده یا بازرگان باشد باید در پائین ورقه مشخصات كامل وی ذكر شود و كارت شناسائی هم همراه داشته باشد .&nbsp;</div><div>&nbsp;</div><div>مراجعه كننده كه دفتر را تهیه و قیطان كشی كرده و اوراق مربوط كه همان اظهارنامه پلمپ دفاتر تجارتی است تكمیل نموده و به اداره ثبت شركتها و مؤسسات غیر تجارتی قسمت پلمپ دفاترتجارتی مراجعه می كند. الف- دفاتر را به متصدی مر بوطه تحویل می دهد كه این دفاتر باید دارای نمره ترتیبی و قیطان كشیده باشد.&nbsp;</div><div>&nbsp;</div><div>ب- متصدی مر بوطه اظهار نامه پلمپ دفاتر را كه تكمیل شده و به امضاء و مهر شركت ممهور گردیده از آورنده تحویل و تعداد صفحات دفتر روزنامه و كل دارائی را در آن می نویسد و اگر تعداد دفاتر زیادتر از كل و 1 روزنامه باشد حتماً با حرف درشت در بالای ورقه اظهار نامه نوشته می شود شماره آخرین صفحه هر دفتر بطور مثال 100 جلد دفتر روزنامه 199 صفحه و یكصد جلد دفتر كل 200 صفحه دوبل و یا اگر تمام صفحات شماره گذاری نشده باشد بدین طریق نوشته می شود یكصد جلد دفتر روزنامه دوبل 3 نیم برگی و بعد دفتر را ارباب رجوع به قسمت حسابدا ری برده كه آنجا از روی نوشته ای كه در بالای ورقه است و تعداد دفاتر و صفحات دفاتر منعكس شده حسابدار فیش را می نویسد و به آورنده می دهد كه بانك ملی ( نزدیكترین شعبه) بپردازد و فیش مر بوطه را تحویل حسابدار بدهد و اظهار نامه پلمپ دفتر كه مهر حسابداری را با قید تاریخ و پول پرداخت شده در آن نوشته شده به متقاضی می دهد دو نسخه فیش بانكی هم یك نسخه نزد حسابدار نگهداری می شود و نسخه دیگر به مراجعه كننده تحویل می شود. حال ارباب رجوع دفاترش كامل بوده و اظهار نامه پلمپ دفاتر تجارتی را تكمیل كرده و حق الثبت آن را پرداخته به متصدی مر بوطه برای پلمپ دفاترش مراجعه می كند. متصدی مكلف است صفحات دفتر را شمرده در صفحه اول و آخر هر دفتر مجموع عدد صفحات آ؛ن را با ذكر نام صاحب دفتر در دو طرف قیطان با مهر سربی كه سازمان اسناد و املاك برای این مقصود تهیه كرده و یك طرف سرب شكن اسم اداره ثبت حك شده منگنه كند (بر طبق ماده 12 قانون تجارتی) و باید توجه شود قیطان دفتر به اندازه كافی دوام داشته باشد كه باعث ناراحتی بعدی مراجعه كننده نشود. آخرین مرحله اقدام برای امضاء دفاتر نزد مسئول پلمپ دفاتر آورده می شود . شخص مسئول موظف است دقت زیادی در اینكه اولاً ورقه اظهار نامه صحیح تكمیل شده باشد، تمام دفاتر با خط خوانا (اسم- شماره دفتر- تاریخ روز) نوشته شده باشد. از همه مهمتر دفاتر می باید سفید باشد و وقتیكه از همه لحاظ كنترل نمود با قید تاریخ كه هم با حروف و هم با اعداد باشد امضاء كند.</div><div>&nbsp;</div> text/html 2018-09-02T05:59:09+01:00 www.itetc.ir سامان حسنی مسئولیت سهام‌داران شرکت http://www.itetc.ir/post/231 <div align="justify">شاید بتوان فلسفه وجودی شرکت­‌های مدرن را که به عقیده­ اندیشمندان حقوقی و اقتصادی از برترین اختراعات بشر می­‌باشد، محدود کردن مسئولیت سهامداران و شرکا بیان کرد.<br><br>قبل از این اختراع مهم شاید تمایل و قدرت ورود به کسب و کار به اندازه­ امروز نبود چراکه در برابر هر ریسک و خطر کوچکی تمام زندگی مالی افراد درگیر می­‌شد ولی با این اختراع مسئولیت افرادی که به شرکت‌ها وارد می­‌شوند محدود شد و در حدی معین تعریف گشت تا بدین وسیله میزان خطراتی که افراد و دارایی ایشان را تهدید می­‌نماید به حداقلی متعارف برسد که طرف مقابل نیز از این تهدید مسئولیت متضرر نشود و به عبارتی هر دو طرف درگیر در داد و ستدها بتوانند با حاشیه­‌ای از امنیت وارد این معاملات گردند.<br><b>اشاره‌ای به شخصیت حقوقی مستقل</b><br><br>شرکت­‌ها پس از تشکیل و طی مراحل اداری و قانونی، دارای شخصیت حقوقی مستقل می‌شوند و این شخصیت جدا به منزله­ جدایی در دارایی‌ها نیز می­‌باشد.<br><br>از این رو اگر در یک شرکت سهامی، مجموع بدهی شرکت بیش از دارایی آن باشد، بستانکاران شرکت نمی­‌توانند به اموال و دارایی­‌های اشخاص سهام­‌دار مراجعه نمایند و مطالبات خود را به ایشان مطرح کنند.<br><br>به موجب ماده یک لایحه اصلاحی قانون تجارت: شرکت سهامی شرکتی است که سرمایه آن به سهام تبدیل شده و صاحبان سهام در حدود مبلغ اسمی سهم در قبال دیون شرکت مسئولیت دارند.<br>مسئولیت سهامداران<br><br>ترجمان ساده­ این ماده بدین شرح است که هر سهام­‌دار صرف نظر از هر میزان دین که به گردن شرکت باشد صرفا در حدود مبلغ اسمی‌ای که بر روی برگه سهام نوشته و متعهد به پرداخت آن بوده است مسئول می­‌باشد و به عبارتی از اموال و دارایی شخصی وی مبلغی پرداخت نمی­‌شود حتی اگر شرکت در معاملاتی که انجام داده است مرتکب تقصیر شده باشد.<br><br>در مورد مسئولیت­‌های ناشی از تصمیم­ گیری‌ها نیز باید اشاره کرد که به موجب قانون و اساسنامه اختیارات تصمیم‌‌سازی­‌ها به مدیران منتخب شرکت سپرده می­‌شود و بحث در مورد مسئولیت­‌ها و اختیارات مدیران در مقاله­‌ای دیگر مورد اشاره قرار گرفته است. در این مورد باید اشاره کرد که مسئولیتی بابت انتخاب مدیران متوجه سهام­داران نیست و ایشان می­‌توانند آزادانه دست به انتخاب از میان گزینه­‌های موجود بزنند.<br><br>در صورتی که مدیر یا مدیران شرکت با انتخاب­‌ها و تصمیماتشان شرکت را به دردسر انداخته و ضرر و زیان به بار آورند در این مورد مسئولیت خاصی متوجه سهام­‌داران نخواهد بود. </div> text/html 2018-09-02T05:55:33+01:00 www.itetc.ir سامان حسنی انصراف و عدم پیگیری یک ادعا http://www.itetc.ir/post/230 <br><div align="justify">ادعا در یک اظهارنامه اختراع، محدوده حمایتی اختراع را تعیین و مشخص می کند و در اظهارنامه ثبت اختراع، ادعا باید واضح و مجاز باشد <br>انصراف و عدم پیگیری یک ادعا<br><br>در معاهده ثبت اختراع این اختیار برای متقاضی پیش بینی شده که ظرف مهلت معینی مسبت به اصلاح ادعا یا ادعاها اقدام کند. همچنین این اختیار برای متقاضی است که نسبت به ادعایی که در اظهارنامه ثبت اختراع کرده عدول و انصراف حاصل کند.<br><br></div> text/html 2018-08-27T05:14:48+01:00 www.itetc.ir سامان حسنی مدیریت کیفیت ، ایزو http://www.itetc.ir/post/229 <div align="justify"><b>مدیریت کیفیت یا همان ایزو چه ویژگی هایی دارد :</b><br><br>استانداردهای خانوادة ایران ایزو ۹۰۰۰ ملزم می‎دارد كه سیستم مدیریت کیفیت سازمان مدون گردد.این استاندارد مدیریت کیفیت پذیرش یك رویكرد فرآیندی را در هنگام ایجاد، به‌كارگیری و بهبودِ اثربخشی سیستم مدیریت كیفیت ترغیب می‌نماید.برای كاركرد اثربخش یك سازمان، فعالیت‌های مرتبط به‌ هم متعددی می‌باید شناسایی شده و مدیریت گردد. فعالیتی كه طی استفاده از منابع و با مدیریت كردن آن تبدیل دروندادها به بروندادها را میسر می‌سازد می‌تواند به عنوان یك فرآیند درنظر گرفته شود. غالباً برونداد یك فرآیند مستقیماً درونداد فرآیند بعدی را تشكیل می‌دهد.<br><br><b>مدیریت کیفیت</b><br><br>به‌كارگیری سیستمی ازفرآیندها در درون یك سازمان همراه با مشخص كردن و تعامل این فرآیندها و مدیریت كردن آنها&nbsp; ”رویكرد فرآیندی“&nbsp; نامیده می‎شود.یكی از مزایای ”رویكرد فرآیندی“&nbsp; كنترل مداومی است كه بر روی ارتباط بین تك به تك فرآیندها در درون سیستم فرآیندها و همچنین بر تركیب و تعامل آنها فراهم می‌كند.سازمان در انتخاب طریق مدون كردن سیستم مدیریت كیفیت خود مختار می‌باشد. هر سازمان بایستی میزان مستندات مورد نیاز خود را در حدی تعیین كند كه برای اثبات طرح‌ریزی اثربخش، كنترل و بهبود مداوم سیستم مدیریت كیفیت و فرآیندهای خود به آن نیاز مدون نمودن سیستم مدیریت كیفیت می تفعالیت‌هاسازبخش منتخبی از این فعالیت‌ها، برای مثال الزامات مشخص‌شده برحسب ماهیت محصولات، فرآیندها، الزامات قراردادی، الزامات قانونی یا خود سازمان مربوط گردد.<br><br>حائز اهمیت می‌باشد كه الزامات و مندرجات مستندات سیستم مدیریت كیفیت به استانداردهای كیفیت كه در نظر استدارد.الزامات آن‌ها برآورده گردد، ارجاع دهد.راهنمایی های مذكور در این استاندارد، به منظور یاری رساندن به سازمان‌ها جهت مدون كردن سیستم مدیریت كیفیت خود ارائه شده است. قصد بر این نیست كه از این راهنمایی‌ها به عنوان الزاماتی برای مقاصد قانونی، مقرراتی و گواهی كردن / ثبت كردن&nbsp; استفاده شود.یك جنبه از سیستم مدیریت كیفیت، طرح‌ریزی كیفیت است. مدارك طرح‌ریزی كیفیت می‌تواند طرح‌ریزی مدیریتی و عملیاتی، آماده‌سازی برای به‌كارگیری سیستم مدیریت كیفیت شامل سازمان‎دهی و زمانبندی و رویكردی كه توسط آن، اهداف كیفیت قرار است برآورده گردد، باشد.<br><br><b>راهنمایی‌هایی برای تهیه مستندات سیستم مدیریت كیفیت</b><br>&nbsp;هدف و دامنه كاربرد<br><br>این استاندارد راهنمایی‌هایی برای تهیه و برقرار نگه داشتن مستندات موردنیاز برای ایجاد اطمینان از سیستم مدیریت كیفیت اثربخش كه متناسب با نیازهای خاص سازمان نیز باشد، ارائه می‎دهد. استفاده از این راهنمایی‌ها به ایجاد یك سیستم مدون همان گونه كه در استاندارد سیستم مدیریت كیفیت مورد كاربرد الزام شده است، كمك می‌نماید.<br><br>راهنمایی‌های ارائه‌شده در این استاندارد, علاوه بر سیستم مدیریت كیفیت بر طبق استانداردهای خانوادة ایران- ایزو ۹۰۰۰ می‌تواند برای مدون كردن سایر سیستم‌های مدیریت از قبیل سیستم‌های مدیریت زیست‌محیطیو سیستم‌های مدیریت ایمنی&nbsp; نیز به كار رود.<br><br>یادآوری–&nbsp; هنگامی كه یك روش‎اجرایـی مدون شده‎باشد، غالباً از اصطلاح ”روش اجرایی مكتوب “ یا ”روش اجرایی مدون“ استفاده می‌شود.<br>مراجع الزامی<br><br>استاندارد زیر شامل مقرراتی است كه از طریق ارجاع به آن در متن حاضر، جزیی از این استاندارد به شمار می‌آید. در مورد مداركی كه با ذكر تاریخ انتشار ارجاع شده باشد، اصلاحات یا تجدید نظرهای بعدی آن شامل این متن نمی شود. معذالك به طرف‌های موافقت‌نامه‌هایی كه بر اساس این مدرك تنظیم شده باشند توصیه می‎شود امكان كاربرد چاپ‌های جدید این مدارك را بررسی كنند. در مورد مداركی كه بدون ذكر تاریخ انتشار به آن‌ها ارجاع شده است همواره آخرین چاپ از هر مدرك ارجاع‌شده معتبر می‌باشد. آخرین اطلاعات لازم در این زمینه را می توان از مؤسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران به دست آورد.<br>&nbsp;دستورالعمل های كاری<br><br><b>شرح تفصیلی چگونگی انجام و ثبت كارها</b><br><br>یادآوری۱– دستورالعمل‌های كاری می‌توانند مدون باشند یا نباشند.<br><br>یادآوری۲-دستورالعمل‌های كاری می‌توانند مثلاً به صورت شرح مكتوب تفصیلی، نمودارهای گردش کار، قالب‎ها، الگوها، یادداشت‌های فنی درج‌شده در نقشه‌ها، مشخصات، كتابچه راهنمای تجهیزات، تصاویر، نوارهای ویدیو، چك‌لیست‌ها یا تركیبی از آن‌ها باشند. دستورالعمل كاری بایستی تمامی مواد، تجهیزات و مستندات مورد استفاده را شرح دهد. در موارد مقتضی، دستورالعمل های كاری شامل ”معیارهای پذیرش” هستند.<br><br>&nbsp;<b>مستندات سیستم مدیریت كیفیت</b><br><br>آرایش مستندات سیستم مدیریت كیفیت نوعاً از فرآیندهای سازمان یا از ساختار استاندارد كیفیت مورد كاربرد یا تركیبی از آن‌ها پیروی می‌نماید. ترتیبات دیگری كه نیازهای سازمان را برآورده نماید نیز می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد.<br><br>ساختار مستندات مورد استفاده در سیستم مدیریت كیفیت می‌تواند به صورت سلسله مراتبی توصیف گردد. چنین ساختاری نگهداری، درك و توزیع مستندات را تسهیل می‌نماید. پیوست الف نمونه‌ای نوعی از سلسله مراتب برای مستندات سیستم مدیریت كیفیت را نشان می‌دهد. ایجاد سلسله‌مراتب به شرایط سازمان وابسته می‌باشد.<br><br>گستردگی مستندات سیستم مدیریت كیفیت از سازمانی به سازمان دیگر بر حسب موارد زیر می‎تواند متفاوت باشد:<br><br>الف – اندازه سازمان و نوع فعالیت‌های آن<br><br>ب- پیچیدگی فرآیندها و تعامل آن‌ها، و<br><br>ج- شایستگی كاركنان<br><br>مستندات سیستم مدیریت كیفیت ممكن است شامل تعاریف باشند. واژگان مورد استفاده بایستی با اصطلاحات و تعاریف ذكر شده در استانداردهای ایران – ایزو ۹۰۰۰ سال ۱۳۸۰ و یا با آن چه که در لغت‌نامه‌های عمومی آمده است، در تطابق باشد.<br><br>مستندات سیستم مدیریت كیفیت معمولاً شامل موارد زیر است:<br><br>الف – خط‌مشی كیفیت و اهداف آن<br><br>ب- نظامنامه كیفیت<br><br>ج- روش‌های اجرایی مدون<br><br>د- دستورالعمل‌های كاری<br><br>ه- فرم‌ها<br><br>و- طرح‌های كیفیت<br><br>ز- مشخصات<br><br>ح- مدارك برون‌سازمانی<br><br>ط- سوابق<br><br>مستندات سیستم مدیریت كیفیت می‌تواند بر روی هر نوع رسانه‌ای نظیر نسخ كاغذی یا رسانه الكترونیكی باشد.<br><br>یادآوری –&nbsp;&nbsp; برخی از مزایای استفاده از رسانه‎های الكترونیكی عبارتند از :<br><br>الف – كاركنان ذیربط همواره به اطلاعات روزآمد یكسان دسترسی دارند<br><br>ب – دسترسی و اعمال تغییرات در آنها به سادگی انجام می‌گیرد و تحت كنترل قرار دارد<br><br>ج –&nbsp; توزیع آن‌ها بلافاصله صورت گرفته و به سادگی تحت كنترل است، ضمن آنكه گزینه چاپ نسخ كاغذی نیز وجود دارد<br><br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; د – امكان دسترسی به مدارك از مكان های دور وجود دارد، و<br><br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ه-&nbsp; پس گرفتن مدارك منسوخ‌شده ساده و اثربخش است.<br><br><b>مقاصد و منافع</b><br><br>مقاصد و منافع مستندات سیستم مدیریت كیفیت برای یك سازمان می‌تواند موارد زیر را شامل گردد، اما به این‎ها محدود نیست:<br><br>الف- تشریح سیستم مدیریت كیفیت سازمان<br><br>ب- فراهم آوردن اطلاعات برای گروه‌های فرابخشی به گونه‌ای كه آن‌ها بتوانند ارتباطات مابین را بهتر درك كنند<br><br>ج- مطلع كردن كاركنان از تعهد مدیریت در قبال كیفیت<br><br>د- كمك به كاركنان تا نقش خود را در درون سازمان درك كنند و بدین ترتیب حس بهتری نسبت به مقصد و اهمیت كار در آن‌ها ایجاد نماید<br><br>ه- فراهم آوردن درك متقابل بین كاركنان و مدیریت<br><br>و- فراهم آوردن مبنایی برای انتظارات در مورد عملكرد كار<br><br>ز- بیان نحوه انجام كارها برای برآورد كردن الزامات مشخص شده<br><br>ح- فراهم آوردن شواهد عینی دستیابی به الزامات مشخص شده<br><br>ط- فراهم كردن چارچوب روشن و كارآ در مورد عملیات<br><br>ی- فراهم آوردن مبنایی برای آموزش كاركنان جدید و بازآموزی ادواری كاركنان موجود<br><br>ك- فراهم آوردن مبنایی برای ایجاد نظم و تعادل در درون سازمان<br><br>ل- فراهم آوردن یكنواختی در عملیات بر مبنای فرآیندهای مدون شده<br><br>م- فراهم آوردن مبنایی برای بهبود مداوم<br><br>ن- فراهم آوردن اطمینان برای مشتری بر مبنای سیستم‌های مدون شده<br><br>س- اثبات توانمندی‌های سازمان به طرف‌های ذینفع<br><br>ع- فراهم آوردن چارچوبی روشن از الزامات برای تأمین‌كنندگان<br><br>ف- فراهم آوردن مبنایی برای ممیزی كردن سیستم مدیریت كیفیت، و<br><br>ص- فراهم آوردن مبنایی برای ارزیابی اثربخشی و تداوم مناسب بودن سیستم مدیریت كیفیت.<br><br>&nbsp;خط‌مشی كیفیت و اهداف<br><br>خط‌مشی كیفیت و اهداف کیفیت بایستی مدون گردند و می‌تواند به صورت یك مدرك مستقل باشد یا در نظامنامه كیفیت گنجانده شود.<br><br>نظامنامه كیفیت<br><br>نظامنامه كیفیت برای هر سازمانی منحصر به فرد است. این استاندارد امكان انعطاف‌پذیری در تعیین ساختار، فرمت، محتوا یا روش ارائه برای مدون كردن سیستم مدیریت كیفیت برای تمامی انواع سازما‌ن‌ها را فراهم می‌كند.<br><br>یك سازمان كوچك ممكن است مناسب بداند كه شرح تمامی سیستم مدیریت كیفیت خود و كلیه روش‌های اجرایی مدون الزام‌شده در استاندارد ایران- ایزو ۹۰۰۱ را تنها در یك نظامنامه درج نماید. سازمان‌های بزرگ و چندملیتی ممكن است به چند نظامنامه در سطح جهانی، ملی یا منطقه‎ای و با سلسله‌مراتب پیچیده‌تری برای مستندات، نیاز داشته باشند.<br><br>نظامنامه كیفیت بایستی دامنه شمول سیستم مدیریت كیفیت را مشخص كند و جزئیات و توجیهات برای هر نوع استثناکردن الزامات استاندارد, و همچنین روش‌های اجرایی مدون یا&nbsp; ارجاع به آن‌ها و توصیفی از فرآیندهای سیستم مدیریت كیفیت و تعامل آن را در بر داشته باشد.<br><br>اطلاعات در مورد سازمان از قبیل نام، مكان و روش‌های تبادل اطلاعات بایستی در نظامنامه كیفیت گنجانده شود. اطلاعات تكمیلی از قبیل زمینه كسب و كار، شرح مختصری از سوابق كاری، و اندازه سازمان نیز می‌تواند در نظامنامه گنجانده شود.<br><br>نظامنامه كیفیت بایستی عناصر شرح داده شده در بندهای ۴-۴-۲ تا ۴-۴-۹ زیر را – البته نه الزاماً به همان ترتیب – دربر داشته باشد.<br><br><b>&nbsp;عنوان و دامنه شمول</b><br><br>عنوان و یا دامنه شمول نظامنامه كیفیت بایستی سازمانی را كه نظامنامه مربوط به آن است، معرفی نماید. نظامنامه كیفیت بایستی مشخصاً به استاندارد خاص سیستم مدیریت كیفیت&nbsp; كه مبنای سیستم مدیریت كیفیت سازمان است، ارجاع دهد.<br><br><b>&nbsp;فهرست مندرجات</b><br><br>مندرجات نظامنامه كیفیت بایستی شماره و عنوان هر بخش و مكان آنرا نشان دهد.<br><br><b>&nbsp;بازنگری، تصویب و تجدید نظر</b><br><br>شواهد مربوط به وضعیت و تاریخ بازنگری، تصویب، و تجدیدنظر نظامنامه كیفیت بایستی به روشنی در نظامنامه مشخص شود.<br><br>در صورت عملی بودن، ماهیت تغییرات بایستی در خود مدرك یا در ضمایم مناسب مشخص گردد.<br><br>خط‌مشی كیفیت و اهداف<br><br>هرگاه سازمان تصمیم بگیرد كه خط‌مشی كیفیت را در نظامنامه كیفیت درج كند، نظامنامه می‌تواند بیانیه خط‎مشی كیفیت و اهداف كیفیت را در برداشته باشد. اهداف كیفیت واقعی كه برای برآورده كردن این اهداف می‌باشد ممكن است در بخش دیگری از مستندات سیستم مدیریت كیفیت بر طبق آن چه سازمان تعیین می‌كند، مشخص گردد. خط‌مشی كیفیت بایستی دربردارنده تعهد به مطابقت با الزامات و بهبود مداوم اثربخشی سیستم مدیریت كیفیت باشد.<br><br>اهداف نوعاً از خط‌مشی كیفیت منبعث می‌شوند و بایستی به آن‌ها دست یافت. هنگامی كه اهداف كمّی می‌شوند به اهداف خرد تبدیل می‌گردند و قابل اندازه‌گیری هستند.<br>سازماندهی، مسئولیت و اختیار<br><br>نظامنامه كیفیت بایستی شرحی از ساختار سازمان ارائه دهد. مسئولیت، اختیار و ارتباطات درون‌سازمانی می‎تواند به طرقی از قبیل نمودار سازمانی، نمودارهای گردش کار و/یا شرح‌شغل‎ها مشخص گردد. این موارد بایستی در نظامنامه كیفیت گنجانده شود یا به آن‌ها ارجاع داده شود.<br><br>نظامنامه كیفیت بایستی دارای فهرستی باشد از مداركی كه به آن‌ها ارجاع شده ولی در نظامنامه گنجانده نشده است.<br><br><b>&nbsp;توصیف سیستم مدیریت كیفیت</b><br><br>نظامنامه كیفیت بایستی سیستم مدیریت كیفیت و چگونگی اجرای آن در سازمان را شرح دهد. توصیفی از فرآیندها و نحوه تعامل آن‌ها بایستی در نظامنامه كیفیت درج گردد. روش‌های اجرایی مدون بایستی در نظامنامه كیفیت گنجانده شده یا به آن‌ها ارجاع داده شود.<br><br>سازمان بایستی سیستم مدیریت كیفیت خاص خود را با پیروی از توالی جریان فرآیندهای خود یا با ساختاری مطابق با ساختار استاندارد انتخاب‌شده یا هر توالی دیگری كه برای سازمان مناسب باشد، مدون كند. ارجاعات متقابل بین استاندارد انتخاب‌شده و نظامنامه كیفیت می‌تواند مفید باشد.<br><br>نظامنامه كیفیت بایستی روش‌های مورد استفاده توسط سازمان جهت برآورده كردن خط‌مشی و اهداف آن را بیان نماید.<br><br><b>روش‌های اجرایی مدون</b><br>&nbsp;ساختار و فرمت<br><br>ساختار و فرمت روش‌های اجرایی مدون (نسخ كاغذی یا رسانه‌های الكترونیكی) بایستی به صورت متن، نمودارهای گردش کار، جداول یا تركیبی از آن‌ها و یا هر روش دیگری كه متناسب با نیازهای سازمان باشد، توسط سازمان مشخص شود. روش‌های اجرایی مدون بایستی شامل اطلاعات ضروری (به بند ۴-۵-۲ رجوع شود) بوده و دارای شناسه منحصر به فرد باشد.<br><br>در روش‌های اجرایی می‌توان به دستورالعمل‌های كاری كه نحوه واقعی انجام یك فعالیت را شرح می‌دهند، ارجاع داد. روش‌های اجرایی مدون معمولاً فعالیت هایی[۲۶] را شرح می‌دهند كه مربوط به امور مختلف است در حالی كه دستورالعمل‌های كاری عموماً مربوط به كارهایی است كه برای انجام یک وظیفه صورت می‌گیرد.<br><br><b>&nbsp;مسئولیت و اختیار</b><br><br>مسئولیت و اختیار افراد و/یا بخش‌های سازمانی و همچنین ارتباط میان آن‌ها كه به فعالیت‌ها و فرآیندهای مشروح در روش اجرایی مربوط می‌شود، بایستی مشخص گردد. این موارد بایستی در روش اجرایی به هر صورتی كه برای واضح بودن مناسب باشد با نمودارهای گردش كار یا متن‎های توصیفی شرح داده شوند.<br><br><b>&nbsp;شرح فعالیت‌ها</b><br><br>میزان جزئیات مندرج در روش اجرایی معمولاً می‌تواند بر حسب پیچیدگی فعالیت‌ها، روش‌های مورد استفاده، سطح مهارت‎ها و آموزش لازم برای افرادی كه فعالیت‌ها را انجام می‌دهند، متفاوت باشد. جدا از میزان جزئیات، موارد زیر هر جا كه كاربرد داشته باشند بایستی در تهیه روش‌های اجرایی مدنظر قرار گیرند.<br><br>الف- مشخص كردن نیازهای سازمان، مشتریان و تامین‌كنندگان آن<br><br>ب-&nbsp; تشریح فرآیندها به صورت متن و/یا نمودارهای گردش كار مرتبط با فعالیت‌های مورد نیاز<br><br>ج-&nbsp; تعیین این كه چه كاری بایستی انجام گیرد، توسط چه شخصی یا كدام واحد سازمانی و چرا، چه موقع ، كجا و چگونه<br><br>د-&nbsp; تشریح كنترل فرآیندها و كنترل‌های مربوط به فعالیت‌های مشخص شده<br><br>هـ-&nbsp; مشخص‎كردن منابع موردنیاز برای انجام فعالیت‌ها (ازنظر كاركنان، آموزش ، تجهیزات و مواد)<br><br>و-&nbsp; مشخص كردن مستندات مناسب مربوط به فعالیت‌های مورد نیاز<br><br>ز-&nbsp; تعیین درونداد و برونداد فرآیند، و<br><br>ح-&nbsp; تعیین اندازه‌گیری هایی كه بایستی انجام گیرد.<br><br>سازمان می‌تواند تصمیم بگیرد كه برخی از اطلاعات فوق برای در نظر گرفته شدن در یك دستورالعمل كاری مناسب‎تر است.<br><br><b>&nbsp;سوابق</b><br><br>سوابق مربوط به فعالیت‌های شرح داده‌شده در روش اجرایی مدون بایستی در همین بخش از روش اجرایی مدون یا در سایر بخش‌های مرتبط تعریف شوند. فرم‌هایی كه برای این سوابق بایستی استفاده شود بایستی برحسب كاربرد در متن روش اجرایی مشخص گردند.<br><br>روش مورد استفاده برای تكمیل، بایگانی و حفظ سوابق نیز بایستی مشخص شود.<br><br><b>پیوست ها</b><br><br>پیوست های حاوی اطلاعات پشتیبانی‌كنندة روش اجرایی مدون از قبیل جداول، نمودارها، نمودارهای جریان و فرم‌ها می تواند در روش اجرایی مدون گنجانده شود.<br><br>بازنگری، تصویب و تجدید نظر<br><br>شواهد بازنگری، تصویب، وضعیت و تاریخ تجدیدنظر روش‌های اجرایی بایستی مشخص شود.<br><br>مشخص كردن تغییرات<br><br>در مواردی كه امكان‌پذیر باشد، ماهیت تغییرات بایستی در همان مدرك یا ضمائم مناسب مشخص گردد.<br><br>&nbsp;دستورالعمل های كاری<br>&nbsp;ساختار و فرمت<br><br>دستورالعمل‌های كاری بایستی برای تشریح نحوه انجام تمامی كارهایی كه نبودن دستورالعمل می‎تواند بر انجام آن‌ها تاثیر نامطلوب بگذارد، تهیه و برقرار نگهداشته شود. راه‌های زیادی برای تهیه و ارائه دستورالعمل‌های كاری وجود دارد.<br><br>دستورالعمل‌های كاری بایستی دارای عنوان و شماره منحصر به فرد باشند. (این اطلاعات در بند ۴-۶-۴ بیان شده است).<br><br>ساختار، فرمت و میزان جزئیات دستورالعمل‌های كاری بایستی متناسب با نیازهای كاركنان سازمان باشد و به پیچیدگی كار، روش‌های مورد استفاده، آموزش‌های ارائه شده، مهارت‌ها و شرایط احراز كاركنان بستگی دارد.<br><br>ساختار دستورالعمل‌های كاری می‌تواند با ساختار روش‌های اجرایی مدون متفاوت باشد.<br><br>دستورالعمل‌های كاری می‌تواند در روش‌های اجرایی مدون درج گردد یا به آن‌ها ارجاع داده شود.<br><br><b>مندرجات</b><br><br>دستورالعمل‌های كاری بایستی فعالیت‌های مهم را شرح دهند. از درج جزئیاتی كه منجر به كنترل بیشتر بر فعالیت نمی‌گردد بایستی اجتناب كرد.<br><br>ارائه آموزش می‌تواند منجر به كاهش نیاز به دستورالعمل كاری با جزئیات زیاد بشود، مشروط بر آن كه اشخاص اطلاعات لازم جهت انجام صحیح كارهای خود را كسب كرده باشند.<br><br><b>&nbsp;انواع دستورالعمل‌های كاری</b><br><br>گرچه برای دستورالعمل‌‌های كاری ساختار یا فرمت خاصی الزام نشده است ولی معمولاً بایستی دامنه كار و اهداف را بیان نماید و به روش های اجرایی مدون مرتبط نیز ارجاع دهند.<br><br>جدا از این كه هر فرمت یا تركیبی انتخاب شود، دستورالعمل كاری بایستی مطابق با ترتیب یا توالی عملیات باشد و الزامات و فعالیت‌های مرتبط را به دقت منعكس نماید. به منظور كاهش سردرگمی و عدم اطمینان بهتر است ساختار و فرمت ثابتی برای دستورالعمل كاری تعیین شده و حفظ گردد.<br><br>نمونه‌ای از دستورالعمل كاری در پیوست ب ارائه شده است.<br><br>بازنگری، تصویب و تجدید نظر<br><br>سازمان بایستی شواهد روشنی دال بر بازنگری و تصویب دستورالعمل‌های كاری و همچنین این كه چندمین نوبت تجدیدنظر است، فراهم آورد.<br><br><b>سوابق</b><br><br>در موارد مقتضی, سوابق مشخص‌شده در دستورالعمل‌های كاری بایستی در بخشی از آن یا سایر بخش‎های مرتبط تعییــن گردد. حداقل سوابق الزام‌شده در استاندارد ایران– ایزو‎۹۰۰۱ مشخص شده است. روش لازم جهت تكمیل، بایگانی و نگهداری سوابق بایستی ذكر شود. فرم‌های مورد استفاده برای ایجاد سوابق نیز بایستی بنا به كاربرد در متن دستورالعمل كاری مشخص شود.<br>&nbsp;مشخص كردن تغییرات<br><br>هرگاه عملی باشد، ماهیت تغییرات بایستی در دستورالعمل كاری یا ضمائم مناسب مشخص گردد.<br><br><b>فرم ها</b><br><br>فرم‌ها برای ثبت داده‌هایی كه مطابقت با الزامات سیستم مدیریت كیفیت را به اثبات می‌رسانند، تهیه و نگهداری می شوند.<br><br>فرم‌ها بایستی دارای عنوان، شماره شناسایی، تاریخ تجدیدنظر و این كه چندمین نوبتِ تجدیدنظر است، باشد. فرم‎های مورد استفاده بایستی در نظامنامه كیفیت، روش‌های اجرایی مدون و/یا دستورالعمل‌های كاری مورد ارجاع قرار گیرند یا به آن ضمیمه شوند.<br><br><b>طرح‌های كیفیت</b><br><br>طرح كیفیت جزئی از مستندات سیستم مدیریت كیفیت می‌باشد.<br><br>طرح كیفیت بایستی فقط به سیستم مدیریت كیفیت مدون ارجاع نماید تا نشان دهد كه چگونه از این سیستم در شرایط خاص موردنظر استفاده می شود و مشخص و مدون نماید كه سازمان چگونه به آن دسته از الزاماتی كه مختص محصول، فرآیند، پروژه یا قرارداد خاص هستند، دست می‌یابد.<br><br>دامنه كاربرد طرح كیفیت بایستی مشخص شود. طرح كیفیت می‌تواند شامل روش‌های اجرایی، دستورالعمل‌های كاری و/ یا سوابق مختص به خود باشد.<br><br><b>&nbsp;مشخصات</b><br><br>مشخصات مداركی هستند كه الزامات را بیان می‌كنند. مشخصات در این استاندارد بیش از این تشریح نمی‌شوند، زیرا برای هر محصول یا سازمان انحصاری هستند.<br><br><b>مدارك برون‌سازمانی</b><br><br>سازمان بایستی مدارك برون‌سازمانی مورد استفاده و نحوه كنترل آن‌ها را در سیستم مدیریت كیفیت مدون خود مشخص كند. مدارك برون‌سازمانی می‌تواند نقشه‌های مشتری، مشخصات، الزامات مربوط به قوانین و مقررات، استانداردها، آئین‌نامه‎ها و دستورالعمل‌های نگهداری و تعمیر را شامل گردد.<br><br><b>&nbsp;سوابق</b><br><br>سوابق سیستم مدیریت كیفیت در واقع نتایجِ به‌دست‌آمده را بیان می‌كند یا شواهدی دال بر این كه فعالیت‌های تعیین شده در روش‌های اجرایی مدون و دستورالعمل‌های كاری اجرا شده‌اند را فراهم می‌آورد. سوابق همچنین بایستی مطابقت با الزامات سیستم مدیریت كیفیت و الزامات تعیین‌شده برای محصول را مشخص نماید. مسئولیت‌ها برای تهیه سوابق بایستی در مستندات سیستم مدیریت كیفیت مشخص و یا مورد ارجاع قرار گرفته باشند.<br><br>یادآوری – سوابق عموماً از نظر تجدیدنظر كنترل نمی‌شوند، چون در معرض تغییر قرار ندارند.<br>&nbsp;فرآیند تهیه مستندات سیستم مدیریت كیفیت<br>مسئولیت تهیه مستندات<br><br>مستندات سیستم مدیریت كیفیت بایستی توسط همان اشخاصی تهیه شود كه دخیل در فرآیندها و فعالیت‌ها هستند. این امر موجب می‌شود تا اشخاص الزامات ضروری را بهتر درك كنند و سبب احساس دخیل بودن و تعلق خاطر در كاركنان می‌گردد.<br><br>بازنگری و استفاده از مدارك و مرجع‌های موجود در سازمان می‌تواند مدت زمان صرف شده برای تهیه مستندات سیستم مدیریت كیفیت را به میزان چشم‌گیری كاهش دهد. این كار همچنین كمكی است جهت مشخص كردن حوزه‌هایی كه عدم كفایت سیستم مدیریت كیفیت در آن‌ها نیاز به رسیدگی و اصلاح دارد.<br>روش تهیه مستندات سیستم مدیریت كیفیت<br><br><b>سازمان‌هایی كه در حال اجرای سیستم مدیریت كیفیت هستند، یا قصد اجرای آن را دارند، بایستی :</b><br><br>الف- فرآیندهای ضروری برای اجرای اثربخش سیستم مدیریت كیفیت را مشخص كنند<br><br>ب-&nbsp; تعامل بین این فرآیندها را درك كنند، و<br><br>ج-&nbsp; فرآیندها را در حدی مدون كنند كه اطمینان حاصل شود اجرا و كنترل این فرآیندها به نحو اثربخش صورت می‎گیرد.<br><br>انگیزه تعیین میزان مستندات موردنیاز برای سیستم مدیریت كیفیت بایستی بر اساس تحلیل فرآیندها باشد و نبایستی مستندات فرآیندها را هدایت كنند.<br><br>توالی تهیه مستندات سیستم مدیریت كیفیت حتماً نبایستی از سلسله‌مراتب نشان داده‌شده در پیوست الف پیروی كند، زیرا غالباً روش‌های اجرایی و دستورالعمل‌های كاری پیش از تكمیل نظامنامه تدوین می‌شوند.<br><br><b>نمونه اقداماتی كه می‌تواند بر حسب اقتضا انجام شود در زیر ارائه می‌شود:</b><br><br>الف- تصمیم‌گیری در مورد این كه كدام الزامات مستندسازی سیستم مدیریت كیفیت بر اساس استاندارد انتخاب‌شده برای سازمان كاربرد دارد<br><br>ب- گردآوری داده‌هایی درباره سیستم مدیریت كیفیت موجود و فرآیندهای آن به طرق مختلف از قبیل پرسشنامه و مصاحبه<br><br>ج- تعیین و فهرست كردن مدارك سیستم مدیریت كیفیت مورد استفاده و تحلیل آن‌ها به منظور تعیین مفید بودن آن‌ها<br><br>د- آموزش اشخاص دخیل در مستندسازی از نظر تهیه مستندات و الزامات استاندارد سیستم مدیریت كیفیت مورد نظر یا سایر معیارهای انتخاب شده<br><br>ه- درخواست و دستیابی به منابع تكمیلی برای مستندات یا مراجع از واحدهای عملیاتی<br><br>و- تعیین ساختار و فرمت برای مدارك مورد نظر<br><br>ز- تهیه نمودارهای گردش كار به ترتیبی كه فرآیندهای مربوط به دامنه كاربرد سیستم كیفیت سازمان را دربر گیرند (به پیوست ب رجوع شود)<br><br>ح- تحلیل نمودارهای گردش كار جهت شناخت بهبودهای ممكن و اجرای این بهبودها<br><br>ط- صحه‌گذاری مستندات از طریق اجرای آزمایشی آن‌ها<br><br>ی- استفاده از روش‌های مناسب دیگری در سازمان جهت تكمیل مستندات سیستم مدیریت كیفیت، و<br><br>ك- بازنگری و تصویب مستندات قبل از صدور.<br><br><b>&nbsp;استفاده از ارجاعات</b><br><br>هرگاه مقتضی باشد و به منظور محدود كردن حجم مستندات، ارجاع به استانداردهای شناخته‌شدة موجود برای سیستم مدیریت كیفیت یا سایر مدارك موجود كه در اختیار استفاده‌كننده از مدارك قرار دارد، بایستی مدنظر قرار گیرد.<br><br>هنگام استفاده از ارجاعات، از مشخص كردن وضعیت تجدیدنظر مدرك مورد ارجاع بایستی خودداری گردد تا نیازی نباشد با تغییر وضعیت تجدیدنظر مدرك مورد ارجاع, در مدرك ارجاع‌كننده تغییری صورت داده شود.<br><br>&nbsp;فرآیند تصویب، صدور و كنترل مدارك سیستم مدیریت كیفیت<br>بررسی و تصویب<br><br>مدارك قبل از صدور بایستی توسط اشخاص مجاز جهت حصول‎اطمینان از وضوح، درستی، كفایت و تناسب ساختار آن مورد بازنگری قرار گیرد. كاربران نیز بایستی فرصت ارزیابی و اظهارنظر در مورد قابلیت كاربری مدارك و این كه مدارك منعكس‌كننده وضعیت واقعی كار یا فعالیت هستند را داشته باشند. صدور مدارك بایستی با تصویب مدیریت مسئولِ تهیه آن‌ها صورت گیرد. هر نسخه از مدرك بایستی شواهدی دال بر اجازه صدور داشته باشد. شواهد تصویب مدارك بایستی حفظ شود.<br>&nbsp;توزیع<br><br>روش توزیع مدارك توسط كاركنان مجاز بایستی این اطمینان را به وجود آورد كه نسخ معتبر از مدارك در دسترس كلیه كاركنان كه به اطلاعات مندرج در آن مدارك نیاز دارند، قرار می‎گیرد. كنترل و توزیع مناسب را می‌توان به طرق مختلف مثلاً با استفاده از ثبت شماره سری هر مدرك كه تحویل دریافت كننده می‌شود تقویت كرد. توزیع مداركی از قبیل نظامنامه و طرح كیفیت می‎تواند طرف‎های برون‌سازمانی (برای مثال مشتریان، نهادهای قانون‌گذار و سازمان‌های گواهی‌كننده) را نیز در بر گیرد.<br><br><b>گنجاندن تغییرات</b><br><br>فرآیندی جهت شروع، تهیه، بازنگری، كنترل و گنجاندن تغییرات در مدارك بایستی فراهم آورده شود. فرآیندی كه برای بازنگری و تصویب مدارك هنگام تهیه نسخ اولیه به كار می رود، بایستی هرگاه تغییری در مدارك صورت می گیرد نیز اعمال شود.<br>&nbsp;كنترل صدور و تغییر<br><br>كنترل صدور و تغییر مدرك بدین جهت ضرورت دارد تا اطمینان حاصل شود كه مندرجات هر مدرك به صورت مناسب توسط كاركنان مجاز مورد تصویب قرار می‌گیرد و این تصویب به سهولت قابل تشخیص است.<br><br>روش های مختلف جهت تسهیل فرآیند فیزیكی اعمال تغییرات می تواند مدنظر قرار گیرد.<br><br>فرآیندی بایستی ایجاد شود تا اطمینان حاصل گردد كه فقط مدارك مناسب مورد استفاده قرار می‎گیرند. در شرایط معین، مدرك مناسب ممكن است آخرین نسخه تجدیدنظرشدة مدرك نباشد. مدارك تجدیدنظرشده بایستی در اسرع وقت جایگزین نسخه قبلی شوند. برای اطمینان دادن به استفاده‌كنندگان در این مورد كه نسخه صحیح مدارك مجاز را در اختیار دارند، می‌توان از یك فهرست اصلی استفاده كرد كه دفعات تجدیدنظر مدارك در آن مشخص شده باشد. سازمان بایستی ثبت پیشینه تغییرات مدارك را جهت مقاصد قانونی و / یا حفظ اطلاعات(دانش) مورد توجه قرار دهد.<br>&nbsp;نسخ خارج از كنترل<br><br>در برخی از حالات، مثلاً در هنگام توزیع مدارک برای مناقصه‌ها یا برای استفاده مشتریان در بیرون از سازمان و سایر موارد خاص كه كنترل تغییرات مدارك مورد نظر نیست، بایستی خارج از كنترل بودن مدارك توزیــع‌شده به روشنی مشخص باشد. این نــوع مدارك هنــگام توزیع بایستی به روشنی با عنوان ”مدارك خارج از كنترل“ مشخص گردند.<br></div> text/html 2018-08-27T05:09:41+01:00 www.itetc.ir سامان حسنی راهنمای جامع اخذ استاندارد ملی ایران http://www.itetc.ir/post/228 <br><div align="justify"><b>&nbsp;&nbsp;&nbsp; استاندارد چیست ؟</b><br><br>استاندارد یعنی نظم و قانون.هر کاری که طبق اصول منظم و مرتب انجام شده باشد می گویند طبق استاندارد است .استانداردهای ملی ویژگی های لازم در تولید یک فرآورده یا انجام یک خدمت را مشخص می نماید و مطمئن ترین مسیر برای نیل به توسعه پایدار است .<br>اولین تشکیلات موسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران با تصویب قانون اوزان و مقیاس ها در سال 1304 خورشیدی مطرح شد و بعد ها در سال 1339 با تصویب قانون تاسیس موسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی ، موسسه کار خود را در چارچوب هدف ها و مسئولیت های تعیین شده آغاز نمود.<br>استاندارد ملی به صورت استاندارد اجباری و استاندارد تشویقی برای محصولات و خدمات کاربرد دارد.<br>1)&nbsp; استاندارد اجباری :<br>تولید کنندگان و عرضه کنندگان اقلامی که اجرای استاندارد آن ها به موجب قانون اجباری اعلام شده ، موظفند محصولات خود را منطبق با استاندارد ملی تولید و عرضه بنماید.<br>2) استاندارد تشویقی<br>محصولی که مشمول استانداردهای اجباری نباشد. می تواند با رعایت استاندارد ملی تولید یا عرضه شود و تولید کنندگان آن پس از کسب مجوز از موسسه استاندارد می توانند از علامت استاندارد تشویقی استفاده کنند.<br>مدارک لازم جهت اخذ استاندارد ایران :<br>1- کپی برابر اصل آگهی ثبت واحد تولیدی خدماتی در روزنامه رسمی کشور<br>2- کپی برابر اصل آگهی آخرین تغییرات در روزنامه رسمی کشور<br>3- کپی برابر اصل پروانه تاسیس ، بهره برداری و پروانه فعالیت از مراجع قانونی همراه با رونوشت آخرین تغییرات<br>4- کپی برابر اصل آگهی رسمی ثبت نام یا علامت تجاری محصول در روزنامه رسمی کشور در طبقه فرآورده مورد نظر<br>5- ارائه مدارک مرتبط با نام تجاری واحد تولیدی یا خدماتی ( در صورت استفاده از آن ها )<br>ارائه مستندات ذیل در صورت وجود :<br>1- کپی گواهینامه استقرار سیستم مدیریت کیفیت 9001 ISO ، صادر شده توسط موسسات گواهی کننده تایید صلاحیت شده از طرف نظام تایید صلاحیت و یا HACCP ISO2200<br>2- کپی پروانه کاربرد علامت استاندارد معتبر حداقل برای یکی از محصولات<br>3- گواهینامه معتبر مدیر یا مسئول کنترل کیفیت تایید شده توسط موسسه فرآیند تولید و یا معرفی مسئول کنترل کیفیت واجد شرایط که مراحل تایید صلاحیت وی از طریق انجمن مسئولین کنترل کیفیت پیگیری شود.<br>4- فرم تکمیل شده پرسشنامه اطلاعات فنی که به تایید مدیر عامل شرکت یا مالک واحد تولیدی رسیده باشد.<br>5- پرداخت هزینه های خدماتی مرتبط با صدور پروانه توسط واحد متقاضی<br>6- مدرک دال بر دارا بودن ایران کد از وزارت بازرگانی برای محصول مورد درخواست ( چنانچه وزارت صنعت ، معدن و تجارت ، ایران کد را برای محصولی تخصیص نداده باشد ، با ارائه تاییدیه آن وزارتخانه این بند کاربرد ندارد).<br>7- نمودار فرآیند تولید (opc)<br>8- گواهی&nbsp; کالیراسیون وسایل و تجهیزات آزمایشگاهی<br>9- اخذ تاییدیه مکتوب از مسئول امور مالی اداره کل استان نتایج آزمون ماهیانه واحد تولیدی در فرمت مورد تایید اداره کل استاندارد که نمونه برداری در آن ها مشخص شده باشد.<br>10- کپی پروانه کار علامت استاندارد معتبر حداقل برای یکی دیگر از محصولات<br>راهنمای اخذ استاندارد اجباری :<br><br><b>&nbsp;&nbsp;&nbsp; اخذ مجوز تولید سازمان از وزارت صنعت و یا اتاق بازرگانی و یا اتحادیه صنف</b><br><br>اخذ مجوز صنایع و یا جواز اتحادیه برای دریافت پروانه استاندارد ضروری است . جهت اطلاع از قوانین و روش دریافت مجوز در استان مربوط به ارگان شغل خود مراجعه نمایید.این قوانین در استان های مختلف می تواند ساده یا سخت باشد.<br><br><b>&nbsp;&nbsp;&nbsp; تقاضای کتبی از اداره کل استاندارد</b><br><br>فرم های تعیین شده از طرف اداره استاندارد استان مربوطه ، می بایست توسط سازمان متقاضی تکمیل شود. این فرم ها شامل اطلاعات عمومی و اطلاعات فنی در خصوص محصولات و خدمات و مجوزهای سازمان متقاضی می باشد.<br><br><b>&nbsp;&nbsp;&nbsp; امکانات تولید</b><br><br>داشتن فضا و امکانات کافی برای خط تولید و کنترل کیفیت یکی از موارد ضروری می باشد. واحد می تواند یک خط کوچک مونتاژ نهایی داشته و قطعات را از بازار و یا سایر واحدهای تولیدی خریداری نماید.<br><br><b>&nbsp;&nbsp;&nbsp; ثبت علامت تجاری</b><br><br>ثبت علامت تجاری یکی دیگر از ضروریات اخذ پروانه استاندارد است .تولید کننده می بایست تصدیق مالکیت علامت تجاری را به اداره استاندارد تقدیم نماید.<br><br>&nbsp;&nbsp;&nbsp; ارائه مدرک مبنی بر دارا بودن آزمایشگاه کنترل کیفیت اختصاصی<br><br>ارائه حداقل تجهیزات و امکانات آزمایشگاهی لازم برای آزمون های مورد نیاز مطابق الزامات مندرج استاندارد ملی مربوطه ، جهت کنترل مواد اولیه و محصول نهایی الزامی است . واحد تولیدی می بایست تجهیزات مجهز به تسترها و دستگاه های آزمون تخصصی آن محصول را تهیه نموده و محل مناسبی را به تاسیس آزمایشگاه کنترل کیفیت اختصاص دهند.تکمیل بودن و کالیبره بودن تجهیزات می بایست به تایید اداره استاندارد برسد.<br><br><b>&nbsp;&nbsp;&nbsp; تهیه استاندارد ملی مربوطه</b><br><br>با مراجعه به استاندارد و مطلع شدن از شماره کتاب استاندارد ملی مربوطه آن را تهیه نمایید . ملاک اخذ قبولی در آزمون های استاندارد مطابقت کامل با بندهای استاندارد ملی می باشد و در صورت عدم تطابق نتیجه آزمون مردود خواهد بود.<br><br><b>&nbsp;&nbsp;&nbsp; تعیین کارشناس کنترل کیفیت</b><br><br>کارشناس کنترل کیفیت وفق شرایط تعیین شده ( معمولاَ با تحصیلات لیسانس) از طرف اداره استاندارد مشخص می شود و سپس مشخصات کنترل کیفیت به همراه سایر مدارک مربوطه به اداره استاندارد اعلام می شود. پس از تایید شدن صلاحیت شخص و در طول دوره تخصصی آزمون ها و قبولی برای وی پروانه تایید صلاحیت صادر می گردد.<br><br><b>&nbsp;&nbsp;&nbsp; ارزیابی محصول و خدمات</b><br><br>سیستم کنترل کیفیت طرح ریزی شده ، توسط کارشناس استاندارد مورد ارزیابی قرار می گیرد&nbsp; و نمونه محصولات نیز جهت بررسی به آزمایشگاه مورد تایید اداره استاندارد ارائه می شود.<br>در صورتی که تمامی مراحل فوق اجرا شده و نمونه های محصول و خدمات در آزمایشگاه مورد تایید اداره استاندارد با الزامات مشخص شده منطبق باشد ، پروانه استاندارد ملی سازمان متقاضی صادر می شود.<br>اعتبار پروانه استاندارد به طور معمول یک سال است و واحد تولیدی موظف است همه ساله نسبت به تمدید پروانه اقدام نماید.<br>لازم به توضیح است پس از دریافت استاندارد ملی ایران ، واحد های تولیدی طی بازدیدهای دوره ای کنترل می شوند و چنانچه مصول با استاندارد صادره همخوانی نداشته باشد باطل خواهد شد. </div> text/html 2018-08-19T05:26:02+01:00 www.itetc.ir سامان حسنی راهنمای ثبت موسسه قرض الحسنه http://www.itetc.ir/post/227 <div align="justify">صندوق قرض الحسنه به موسسه ای غیر انتفاعی گفته می شود که در چارچوب قانون و اساسنامه خود فعالیت می کند و صرفاَ به امر دریافت و پرداخت قرض الحسنه مبادرت می نماید.<br><br>&nbsp;<b>&nbsp;&nbsp;&nbsp; اهداف فعالیت صندوق ها&nbsp; عبارت است از :</b><br><br>1-احیای سنت الهی قرض الحسنه و توسعه و گسترش آن<br>2-تشویق و ترغیب افراد نیکوکار و عاملین خیر<br>3-کمک به تامین نیازها و بهبود بخشیدن به زندگی محرومان جامعه<br>4-انجام خدمات عام المنفعه ، نشر و ترویج تعالیم عالیه و فرهنگ اصیل اسلامی و به ویژه مسائل نظری و کاربردی قرض الحسنه<br>5-مبارزه با ربا خواری از طریق اعطای وام های بدون بهره و کارمزد از محل منابع مالی و وجوه ذخیره شده ، توسط افراد نیکوکار که به صورت قرض الحسنه یا هدایا و کمک در اختیار صندوق قرار می گیرد.<br>به موجب قانون، وظایف صندوق منحصراَ دریافت و پرداخت قرض الحسنه است و انجام هر گونه فعالیت بانکی و تجاری تحت عنوان هر گونه عقود اسلامی از سوی صندوق ممنوع است.<br><br><b>&nbsp;&nbsp;&nbsp; نحوه تاسیس و ثبت صندوق های قرض الحسنه</b><br><br>تاسیس صندوق، نیازمند معرفی شورای عالی صندوق قرض الحسنه و اخذ مجوز از نیروی انتظامی و سپس مراجعه به ثبت شرکت ها جهت ثبت صندوق می باشد.<br>همچنین،ثبت صندوق قرض الحسنه در اداره ثبت شرکت ها منوط به صدور مجوز بانک مرکزی و رعایت ضوابط و مقررات قانون می باشد.<br>موسسه اعتباری باید به همراه درخواست کسب مجوز تاسیس صندوق، مدارک و اطلاعات زیر را به بانک مرکزی ارائه نماید:<br>1.اساسنامه پیشنهادی صندوق مطابق با اساسنامه نمونه بانک مرکزی<br>2.نام و مشخصات ، میزان تحصیلات ، سابقه فعالیت و سمت های قبلی اعضای هیات امناء هیات مدیره و مدیر عامل پیشنهادی<br>3.التزام کتبی مدیر عامل موسسه اعتباری مبنی بر انجام عملیات طبق مقررات<br>به موجب ماده 12، بانک مرکزی پس از دریافت اساسنامه ثبت شده ، آگهی ثبت در روزنامه رسمی و یا رسید دریافت روزنامه رسمی و سایر مدارک لازم و همچنین اسامی صاحبان امضای مجاز، ظرف مدت 10 روز نسبت به صدور مجوز فعالیت اقدام می نماید.<br><br><b>&nbsp;&nbsp;&nbsp; مدارک مورد نیاز جهت ثبت موسسه قرض الحسنه</b><br><br>_ 2 جلد اساسنامه که به امضای موسسین و هیات امنا رسیده باشد<br>_ 2 برگ تقاضانامه ثبت موسسات غیر تجاری که به امضاء موسسین و اعضاء هیات امنا رسیده باشد.<br>_ 1 نسخه مدارک شناسایی موسسین و هیات امنا و هیات مدیره و بازرسین<br>_مجوز ثبت صادره از اداره کل اطلاعات نیروی انتظامی<br><br><b>&nbsp;&nbsp;&nbsp; چند نکته ی قانونی :</b><br><br>_اعضای هیات امنای صندوق باید از میان اعضای هیات مدیره موسسه اعتباری انتخاب گردند.<br>_انتخاب اعضای هیات امناء و مدیر عامل منوط به تایید بانک مرکزی است.<br>_صندوق های قرض الحسنه جهت هماهنگی و همکاری متقابل و سیاست های پولی واحد می توانند به تاسیس یک صندوق قرض الحسنه مرکزی یا معرفی یک صندوق به این عنوان تحت نظارت شورای عالی صندوق ها اقدام نمایند.<br>_ بانک مرکزی بر عملیات جاری صندوق های قرض الحسنه نظارت خواهد کرد.<br>به استحضار خوانندگان محترم می رساند شرکت ثبت کارا، به صورت فوق حرفه ای در کوتاه ترین زمان، خدمات خود را در زمینه های ثبت شرکت،ثبت علائم تجاری،ثبت اختراع و طرح صنعتی،ثبت صورتجلسات شرکت ها،ثبت تغییرات پس از شرکت ارائه می نماید. <br></div> text/html 2018-08-19T05:21:24+01:00 www.itetc.ir سامان حسنی برترین نکات در مورد انواع شرکت ها http://www.itetc.ir/post/226 <br><div align="justify"><b>&nbsp;&nbsp;&nbsp; تعریف شرکت تجاری</b><br><br>شرکت تجاری شرکتی است که بین دو یا چند نفر برای فعالیت های تجاری و به منظور کسب درآمد و تقسیم بین آن ها ، تحت عنوان یکی از شرکت های مذکور در قانون تجارت ، تشکیل و ثبت می شود.<br><br><b>&nbsp;&nbsp;&nbsp; انواع شرکت های تجاری</b><br><br>شرکت های تجاری به انواع ذیل تقسیم می شوند :<br>1. شرکت سهامی عام ؛<br>2. شرکت سهامی خاص ؛<br>3. شرکت با مسئولیت محدود ؛<br>4. شرکت تضامنی ؛<br>5. شرکت نسبی ؛<br>6. شرکت مختلط سهامی ؛<br>7. شرکت مختلط غیر سهامی .<br>یادآوری می شود که همه شرکت های تجاری ؛ دارای شخصیت حقوقی بوده و یک شخص حقوقی محسوب می شوند.<br><b><br></b></div><div align="justify"><b>1. شرکت سهامی عام</b><br>شرکت سهامی عام ، شرکتی است که سرمایه آن به سهام تقسیم شده و مسئولیت صاحبان سهام ، محدود به مبلغ اسمی سهام آن هاست. تعداد سهامداران شرکت سهامی عام باید حداقل پنج نفر باشد. در شرکت های سهامی عام ، به هنگام تاسیس ، قسمتی از سرمایه را خود موسسان تامین می کنند و قسمتی دیگر از طریق فروش سهام به مردم تامین می شود. سرمایه اولیه شرکت در موقع تاسیس باید حداقل پنج میلیون ریال باشد . در تمام مدت فعالیت شرکت نیز میزان سرمایه نباید از این مبلغ کمتر شود ؛ در غیر این صورت هر ذی نفعی می تواند انحلال آن را ( با رعایت شرایط ماده 5 لایحه اصلاحی ) از دادگاه درخواست کند. برای تاسیس شرکت سهامی عام ، موسسان آن باید حداقل بیست درصد سرمایه را خود تعهد کنند و لااقل سی و پنج درصد مبلغی را که تعهد کرده اند ، نقداَ در حسابی که به نام شرکت در شرف تاسیس در یکی از بانک ها افتتاح کرده اند ، بسپارند.<br>آورده های موسسان ممکن است نقدی و غیر نقدی باشد. آورده غیر نقدی مخصوص موسسان است. خریداران سهام باید بهای آن ها را نقداَ بپردازند ؛ منتها پرداخت یکجای تمام بهای سهام الزامی نیست ؛ ولی نباید مبلغ پرداخت شده در موقع خرید سهام کم تر از سی و پنج درصد مبلغ اسمی هر سهم باشد. آورده های غیر نقدی موسسان باید تماماَ ارزیابی و تسلیم شود.<br>لازم است بلافاصله قبل از نام شرکت یا بعد از آن ،&nbsp; عنوان " شرکت سهامی عام " در کلیه اوراق و اطلاعیه ها و آگهی های شرکت به طور روشن و خوانا قید شود. شرکت دارای اساسنامه و ارکان سه گانه ، یعنی مجامع عمومی ( عادی و فوق العاده ) ، هیئت مدیره و بازرس یا بازرسان و نیز مدیر عامل است. مجمع عمومی موسس در بدو تاسیس شرکت ، هیئت مدیره را از بین صاحبان سهام انتخاب می کند و بعداَ مجمع عمومی عادی عهده دار این کار است. تعداد اعضای هیئت مدیره نباید از پنج نفر کمتر باشد. مدت مدیریت مدیران ، در اساسنامه تعیین می شود ؛ لیکن این مدت نباید از دو سال تجاوز کند. مدیر عامل را هیئت مدیره انتخاب می کند. مجمع عمومی موسس در بدو تاسیس شرکت ، بازرس یا بازرسان را برای مدت یک سال از بین سهامداران یا خارج آن ها برمی گزیند. و بعداَ این کار بر عهده مجمع عمومی عادی قرار می گیرد. در حوزه هایی که وزارت امور اقتصادی و دارایی اعلام می کند ، بازرس یا بازرسان حتماَ باید از میان اشخاصی باشند که نام آن ها در فهرست رسمی بازرسان شرکت ها درج شده است. هیئت مدیره و بازرس یا بازرسان ، علاوه بر اعضای اصلی ، علی البدل نیز باید داشته باشند.<br>در شرکت سهامی عام مبلغ اسمی هر سهم نباید از ده هزار ریال بیشتر باشد. در مجامع عمومی ، هر سهم یک رای دارد. شرکت سهامی عام می تواند تحت شرایطی اوراق قرضه منتشر کند. دارندگان اوراق قرضه ، در اداره امور شرکت هیچ گونه دخالتی ندارند و فقط طلبکار شرکت محسوب می شوند. سهام شرکت سهامی عام قابل معامله در بازار بورس است .<br></div><div align="justify"><br></div><div align="justify"><b>2. شرکت سهامی خاص</b><br>شرکت سهامی خاص، شرکتی است که سرمایه آن به سهام تقسیم شده و مسئولیت صاحبان سهام، محدود به مبلغ اسمی آنان است. تعداد سهامداران شرکت سهامی خاص نباید از سه نفر کمتر باشد.<br>لازم است بلافاصله قبل از نام شرکت یا بعد از آن عنوان " شرکت سهامی خاص " در تمام اوراق و اطلاعیه ها و آگهی های آن به طور روشن و خوانا نوشته شود.<br>سرمایه اولیه شرکت در موقع تاسیس نباید از یک میلیون ریال کمتر باشد. تمام سرمایه شرکت سهامی خاص را ( برخلاف شرکت سهامی عام ) باید خود موسسان تامین کنند که ممکن است به صورت نقدی یا غیر نقدی باشد. پرداخت نقدی نباید کمتر از 35 درصد بهای کل سهام باشد ، میزان سرمایه آن نباید از مبلغ یک میلیون ریال کمتر شود. در مدت فعالیت شرکت ، میزان سرمایه آن نباید از مبلغ یک میلیون ریال کمتر شود والا هر ذی نفعی می تواند انحلال آن را ( با رعایت شرایط ماده 5 لایحه اصلاحی ) از دادگاه درخواست کند. شرکت سهامی خاص دارای اساسنامه و ارکان سه گانه ، یعنی مجامع عمومی ( عادی و فوق العاده ) هیئت مدیره و بازرس یا بازرسان ، مرکب از اصلی و علی البدل و نیز مدیر عامل است. در مجامع عمومی هر سهم یک رای دارد. در بدو تاسیس، مجمع عمومی موسس و بعداَ مجمع عمومی عادی، مدیران را از بین سهامداران و بازرس یا بازرسان را از بین سهامداران یا از خارج انتخاب می کند. مدت مدیریت نباید از دو سال تجاوز کند. مدت بازرسی نیز یک سال مالی است. مدیر عامل را هیئت مدیره تعیین می کند. منافع شرکت به نسبت سهام، بین سهامداران تقسیم می شود. یادآوری می کنیم که شرکت سهامی خاص نمی تواند اوراق قرضه منتشر کند . اصولاَ سهام آن قابل معامله در بازار بورس نیست.<br></div><div align="justify"><br></div><div align="justify"><b>3. شرکت با مسئولیت محدود</b><br>شرکت با مسئولیت محدود یکی دیگر از شرکت های سرمایه است و در آن مانند دو شرکت سرمایه دیگر ( شرکت های سهامی عام و خاص ) ، مسئولیت شرکا در برابر طلبکاران شرکت ، محدود به میزان سرمایه ای است که در شرکت دارند و جوابگوی طلب طلبکاران شرکت ، فقط دارایی شرکت است.<br>شرکت با مسئولیت محدود ، بین دو یا چند نفر برای انجام امور تجاری تشکیل می شود. در اسم شرکت باید عبارت " با مسئولیت محدود " حتماَ قید شود ، در غیر این صورت به تصریح قانون تجارت ، در مقابل اشخاص ثالث ، شرکت تضامنی محسوب خواهند شد و در نتیجه شرکای شرکت در برابر بدهی های آن متضامناَ مسئول خواهند بود. ضمناَ اسم هیچ کدام از شرکا نباید به همراه نام شرکت آورده شود والا شریکی که اسم او قید شده است ، در مقابل اشخاص ثالث ، حکم شریک ضامن در شرکت تضامنی را خواهد داشت.<br>سرمایه شرکا ممکن است نقدی یا غیر نقدی باشد و لازم است که تمام سرمایه نقدی پرداخت شود و تمام سهم الشرکه غیر نقدی قیمت گذاری و تسلیم شود. سرمایه شرکت با مسئولیت محدود را نمی توان به سهام تقسیم کرد ؛ همچنین سهم الشرکه شرکا را نیز نمی توان به شکل اوراق تجاری قابل انتقال درآورد. سهم الشرکه قابل انتقال به غیر نیست ، مگر با رضایت عده ای از شرکا که لااقل سه چهارم سرمایه متعلق به آن ها باشد و اکثریت عددی نیز داشته باشند ؛ و انتقال وقتی واجد اعتبار است که به موجب سند رسمی صورت گیرد. اداره امور شرکت بر عهده مدیر یا مدیرانی است که شرکا آن ها را از بین خود یا از خارج، برای مدت محدود یا نامحدود انتخاب می کنند. هر یک از شرکا به نسبت سهم الشرکه ای که در شرکت دارد ، دارای رای است ؛ مگر اینکه اساسنامه ، ترتیب دیگری پیش بینی کرده باشد. تقسیم منافع شرکت بین شرکا به نسبت سرمایه آن هاست ؛ مگر اینکه اساسنامه مقررات دیگری را در این باره تعیین کرده باشد. برای شرکت با مسئولیت محدود ، هر گاه تعداد شرکای آن دوازده نفر یا کمتر باشند ، بازرسی پیش بینی نشده است ، ولی اگر تعداد شرکا سیزده نفر یا بیشتر باشد ، هیئتی به نام هیئت نظار ، مرکب از سه نفر عضو تشکیل می شود. مدت عضویت در هیئت نظار یک سال است.<br></div><div align="justify"><br></div><div align="justify"><b>4. شرکت تضامنی</b><br>شرکت تضامنی، شرکتی است که تحت اسم مخصوص برای امور تجاری، بین دو یا چند نفر با مسئولیت تضامنی تشکیل می شود. اگر دارایی شرکت برای پرداخت تمام بدهی های شرکت کافی نباشد ، هر یک از شرکا مسئول پرداخت تمام بدهی های شرکت است. هر قراری که بین شرکا برخلاف این ترتیب داده شده باشد ، در مقابل اشخاص ثالث کان لم یکن خواهد بود.<br>در نام شرکت ، عبارت " شرکت تضامنی " و لااقل اسم یکی از شرکا باید ذکر شود. به علاوه در صورتی که نام شرکت مشتمل بر نام تمام شرکا نباشد ، بعد از اسم شریک یا شرکایی که ذکر شده است ، کلماتی از قبیل " و شرکا"&nbsp; یا " و برادارن " باید قید شود.<br>مادام که شرکت تضامنی منحل نشده است ، بدهیهای آن را باید از خود شرکت مطاله کرد ؛ یعنی قبل از انحلال ، دارایی خود شرکت وثیقه طلب طلبکاران آن است و پس از انحلال، نخست دارایی شرکت بین طلبکاران وی تقسیم می شود. اگر دارایی شرکت برای پرداخت تمام طلب طلبکاران کافی نباشد، آن ها می توانند برای گرفتن باقیمانده طلب خود به شرکا مراجعه کنند و آن را از دارایی شخصی آن ها وصول کنند؛ بنابراین دارایی شرکت تضامنی، حایل بین طلبکاران شرکت و دارایی شرکاست و تا وقتی که شرکت تضامنی منحل نشود و پس از انحلال و پرداخت طلب طلبکاران طلبی باقی نماند ، طلبکاران شرکت حق مراجعه به شرکا را ندارند. طلبکاران برای وصول باقیمانده مذکور می توانند به اختیار خود به هر یک از شرکا منفرداَ یا به دو یا چند و یا همه آن ها مجتمعاَ مراجعه و علیه آن ها در دادگاه اقامه دعوی کنند. در هر حال هیچ یک از شرکا حق ندارد به استناد اینکه میزان باقیمانده بدهی شرکت از میزان سرمایه او در شرکت ، تجاوز می کند از پرداخت بدهی مذکور خودداری کند و استناد وی در دادگاه مسموع نخواهد بود. هر قراری که بین شرکا برخلاف این نرتیب گذاشته شده باشد ، در مقابل طلبکاران شرکت باطل است ؛ زیرا اصل تضامن جزء ذات شرکت تضامنی و از مقررات آمره قانونی است و قرارهای شخصی شرکا نمی تواند آن را برهم زند ؛ ولی چنین قرارهایی در روابط بین شرکا لازم الرعایه است ؛ زیرا تعارضی با اصل فوق الاشعار ندارد. در رابطه بین شرکا ، مسئولیت هر یک از آن ها در پرداخت بدهی های شرکت ، به نسبت سرمایه ای است که در شرکت گذاشته اند ، مشروط بر اینکه شرکا در بین خود قرار دیگری نگذاشته و ترتیب دیگری اتخاذ نکرده باشند. در هر حال هر گاه احدی از شرکا یا بعضی از آن ها طلب طلبکاران شرکت را بپردازد، می تواند به هر کدام از شرکای دیگر مراجعه کند و قسمتی از پرداختی خود را به نسبت سرمایه ای که وی در شرکت دارد از او وصول کند.<br>سرمایه شرکا ممکن است نقدی و غیر نقدی باشد. شرکت تضامنی وقتی تشکیل می شود که تمام سرمایه نقدی پرداخت و سهم الشرکه غیرنقدی، تقویم و تسلیم شده باشد. هیچ یک از شرکا نمی تواند سهم خود را به دیگری منتقل کند ، مگر اینکه تمام شرکا به این امر رضایت دهند. امور شرکت را مدیر یا مدیرانی اداره می کنند که شرکا آن ها را از بین خود یا از خارج انتخاب می کنند. تقسیم منافع شرکت بین شرکا و حق رای شرکا در امور مربوط به شرکت ، به نسبت سهم الشرکه ای است که در شرکت دارند، مگر اینکه شرکتنامه ترتیب دیگری را اتخاذ کرده باشد. مسئولیت مدیر یا مدیران شرکت تضامنی در مقابل شرکا همان مسئولیتی است که وکیل در مقابل موکل دارد.<br></div><div align="justify"><br></div><div align="justify"><b>5. شرکت نسبی</b><br>شرکت نسبی یکی دیگر از شرکت های شخصی است که با اتکا بر شخصیت و اعتبار شرکا تشکیل شده ، فعالیت می کند. در تعریف شرکت نسبی می توان گفت : شرکت نسبی شرکتی است که برای امور تجاری، در تحت اسم مخصوص بین دو یا چند نفر تشکیل می شود و مسئولیت هر یک از شرکا در برابر بدهی های شرکت به نسبت سرمایه ای است که در شرکت گذاشته است ، بنابراین هر گاه دارایی شرکت برای پرداخت تمام بدهی های آن کافی نباشد ، هر یک از شرکا بر خلاف شرکت تضامنی، مسئول پرداخت تمام باقیمانده آن نیست بلکه به نسبت سرمایه ای که در شرکت دارد، مسئول پرداخت است. در شرکت نسبی نیز مانند شرکت تضامنی، دارایی شرکت حایل بین طلبکاران شرکت و دارایی شرکاست و تا وقتی شرکت منحل نشود و پس از انحلال و پرداخت طلب طلبکاران ، باقیمانده ای از طلب آن ها نماند ، طلبکاران شرکت حق مراجعه به شرکا را ندارند.<br>در نام شرکت نسبی ، عبارت " شرکت نسبی " و لااقل اسم یک نفر از شرکا باید ذکر شود. در صورتی که اسم شرکت مشتمل بر نام تمام شرکا نباشد ، بعد از اسم شریک یا شرکایی که ذکر شده است ، کلماتی از قبیل " و شرکا " یا " و براداران " باید قید شود. سرمایه شرکا ممکن است نقدی و غیر نقدی باشد.<br>شرکت نسبی وقتی تشکیل می شود که تمام سرمایه نقدی تادیه و سهم الشرکه غیر نقدی، تقویم و تسلیم شده باشد. منافع شرکت به نسبت سهم الشرکه که بین شرکا تقسیم می شود ، مگر آنکه شرکتنامه ترتیب دیگری مقرر کرده باشد. همچنین حق رای شرکا به نسبت سرمایه آن هاست ، مگر اینکه شرکتنامه ترتیب دیگری را معین کند. در شرکت نسبی هیچ یک از شرکا جز با رضایت همه آن ها نمی تواند سهم خود را به دیگری منتقل کند. مدیریت شرکت بر عهده مدیرانی است که شرکا از بین خود یا از خارج انتخاب می کنند و مسئولیت آن ها در برابر شرکا مانند دمسئولیت مدیران شرکت تضامنی، همان مسئولیتی است که وکیل در برابر موکل دارد.<br></div><div align="justify"><br></div><div align="justify"><b>6. شرکت مختلط سهامی</b><br>شرکت مختلط سهامی، شرکتی است که تحت اسم مخصوصی، بین یک عده شرکای سهامی و یک یا چند نفر شریک ضامن تشکیل می شود. شرکای سهامی کسانی هستند که سرمایه آن ها به صورت سهام متساوی القیمه درآمده و مسئولیت آن ها تا میزان سرمایه ای است که در شرکت دارند. شریک ضامن کسی است که سرمایه او به صورت سهام درنیامده و مسئول کلیه بدهی هایی است که ممکن است علاوه بر دارایی شرکت پیدا شود. در صورت تعدد شریک ضامن ، مسئولیت آن ها در مقابل طلبکاران شرکت و روابط آن ها با یکدیگر تابع مقررات شرکت تضامنی خواهد بود.<br>در نام شرکت باید عبارت " شرکت مختلط " و لااقل اسم یکی از شرکای ضامن قید شود. بهتر است کلمه " سهامی " نیز در آن ذکر شود تا تمیز آن در بادی امر از شرکت مختلط دیگر ممکن باشد.<br>مدیریت شرکت مختلط سهامی، مخصوص به شریک یا شرکای ضامن است که می توانند خود ، مدیریت را بر عهده بگیرند و یا شخص یا اشخاص دیگری به عنوان مدیر شرکت تعیین کنند. در هر یک از شرکت های مختلط سهامی، هیئت نظار مرکب از لااقل سه نفر وجود دارد. اعضای هیئت باید از شرکا باشند و انتخاب آن ها با مجمع عمومی شرکاست. ترتیب انتخاب هیئت نظار و مدت آن در اساسنامه تعیین می شود و در هر حال اولین هیئت نظار برای یک سال انتخاب خواهد شد.<br>اعضای هیئت نظار دفاتر و صندوق و کلیه اسناد شرکت را بررسی و همه ساله گزارشی به مجمع عمومی تسلیم می کنند. هیئت نظار می تواند شرکای شرکت را برای تشکیل مجمع عمومی دعوت کند. می توان گفت که تعداد شرکای شرکت مختلط سهامی حداقل باید 4 نفر باشد ؛ زیرا بنا بر آنچه گفته شد ، در شرکت مختلط&nbsp; سهامی حداقل وجود سه نفر از شرکا برای عضویت در هیئت نظار و یک نفر شریک ضامن برای مدیریت لازم است و طبق اصول کلی، مدیر شرکت نمی تواند عضو هیئت نظار که سمت بازرسی شرکت را دارد باشد.<br></div><div align="justify"><br></div><div align="justify"><b>7. شرکت مختلط غیر سهامی</b><br>شرکت مختلط غیر سهامی، شرکتی است که برای امور تجاری، در تحت اسم مخصوصی، بین یک یا چند نفر شریک ضامن و یک یا چند نفر شریک با مسئولیت محدود ، بدون انتشار سهام تشکیل می شود. شریک ضامن مسئول کلیه بدهی هایی است که ممکن است علاوه بر دارایی شرکت پیدا شود. شریک با مسئولیت محدود کسی است که مسئولیت او فقط تا میزان سرمایه ای است که در شرکت دارد.<br>در نام شرکت باید " شرکت مختلط " و لااقل اسم یکی از شرکای ضامن قید شود. بهتر است کلمه " غیر سهامی " نیز در آن ذکر شود تا تمیز آن از شرکت مختلط دیگر آسان باشد.<br>هر گاه شریک ضامن بیش از یک نفر باشد ، مسئولیت آن ها در مقابل طلبکاران شرکت و روابط آن ها با یکدیگر ، تابع مقررات راجع به شرکت تضامنی خواهد بود. مدیریت شرکت مختلط غیر سهامی، مانند شرکت مختلط سهامی به عهده شریک یا شرکای ضامن است که می توانند مدیر یا مدیرانی برای شرکت تعیین کنند یا خود شخصاَ مدیریت شرکت را عهده دار شوند. تشکیل شرکت مختلط غیر سهامی، با دو نفر شریک ممکن است ؛ زیرا همان طور که در بالا گفته شد ، برای تشکیل آن یک نفر شریک ضامن و یک نفر شریک با مسئولیت محدود می تواند کافی باشد.&nbsp; </div> text/html 2018-08-14T11:00:30+01:00 www.itetc.ir سامان حسنی اظهارنامه و طرح اساسنامه شرکت سهامی http://www.itetc.ir/post/225 &nbsp;&nbsp;&nbsp; <b>اظهارنامه</b><br><div align="justify"><br>به موجب ماده 7 لایحه قانون تجارت، اظهارنامه شناسنامه شرکت است و مرجع ثبت شرکت ها زمانی اظهارنامه را تحویل می گیرد که به امضای کلیه موسسین رسیده باشد . اظهارنامه باید تاریخ داشته باشد. اظهارنامه بیانگر مشخصات عمومی شرکت است.<br><br>در این رابطه ماده 44 قانون&nbsp; تجارت مقرر می دارد : " اظهارنامه که به موجب ماده 50 به دایره ثبت اسناد باید تسلیم شود موسسین شرکت تهیه نموده با اسناد مربوطه به اولین مجمع عمومی تقدیم می نمایند تا مجمع صحت یا سقم آن را معین کند " .<br>مندرجات اظهارنامه که تقریباَ شبیه شرکتنامه می باشد، به قرار ذیل است :<br>نام شرکت ، نوع شرکت ، موضوع شرکت ،مرکز اصلی و نشانی صحیح آن ، اسامی شرکاء یا موسسان ، مبدا تشکیل شرکت و مدت آن ،سرمایه شرکت اعم از نقدی و جنسی ،میزان سهام هر یک از شرکاء،مدیر یا مدیران شرکت ، اشخاصی که حق امضاء دارند ، ترتیب تقسیم سود شرکت ،مواقع رسیدگی به حساب ، فسخ شرکت ، محل شعب شرکت ،&nbsp; بازرس شرکت ، عده سهام ، عده و مقدار سهام نقدی ، عده و مقدار سهام غیرنقدی<br><br><b>&nbsp;&nbsp;&nbsp; طرح اساسنامه</b><br><br>در ماده 8 لایحه قانونی مصوب 24/12/48 در خصوص اساسنامه چنین آمده است:<br>طرح اساسنامه باید با قید تاریخ به امضاء موسسین رسیده و مشتمل بر مطالب ذیل باشد:<br>1- نام شرکت<br>2- موضوع شرکت بطور صریح و منجز<br>3- مدت شرکت<br>4- مرکز اصلی شرکت و محل شعب آن اگر تاسیس شعبه مورد نظر باشد.<br>5- مبلغ سرمایه شرکت و تعیین مقدار نقد و غیر نقد آن به تفکیک<br>6- تعداد سهام بی نام و بانام و مبلغ اسمی آن ها و در صورتیکه ایجاد سهام ممتاز مورد نظر باشد تعیین تعداد و خصوصیات و امتیازات اینگونه سهام<br>7- تعیین مبلغ پرداخت شده هر سهم و نحوه مطالبه بقیه مبلغ اسمی هر سهم و مدتی که ظرف آن باید مطالبه شود که به هر حال از پنج سال متجاوز نخواهد بود.<br>8- نحوه انتقال سهام بانام<br>9- طریقه تبدیل سهام بانام به سهام بی نام و بالعکس<br>10- در صورت پیش بینی امکان صدور اوراق قرضه،ذکر شرایط و ترتیب آن<br>11- شرایط و ترتیب افزایش و کاهش سرمایه شرکت<br>12- مواقع و ترتیب دعوت مجمع عمومی<br>13- مقررات راجع به حد نصاب لازم جهت تشکیل مجامع عمومی و ترتیب اداره آن ها<br>14- طریقه شور و اخذ رای و اکثریت لازم برای معتبر بودن تصمیمات مجامع عمومی<br>15- تعداد مدیران و طرز انتخاب و مدت ماموریت آن ها و نحوه تعیین جانشین برای مدیرانی که فوت یا اسعفا می کند یا محجور یا معزول یا به جهات قانونی ممنوع می گردند.<br>16- تعیین وظایف و حدود اختیارت مدیران<br>17- تعداد سهام تضمینی که مدیران باید به صندوق شرکت بسپارند.<br>18- قید اینکه شریکت یک بازرس خواهد داشت یا بیشتر و نحوه انتخاب و مدت ماموریت بازرس<br>19- تعیین آغاز و پایان سال مالی شرکت و موعد تنظیم ترازنامه و حساب سود و زیان و تسلیم آن به بازرسان و به مجمع عمومی سالانه<br>20- نحوه انحلال اختیاری یشرکت و ترتیب تصفیه امور آن<br>21- نحوه تغییر اساسنامه<br>اساسنامه ، قانون اساسی شرکت است و مندرجات اساسنامه از اظهارنامه مفصل تر است . در بندهای 1 تا 4 هویت و اطلاعات کلی شرکت، در بندهای 5 تا 11 سرمایه و سهام شرکت، بندهای 11 تا 14 در خصوص مجامع عمومی، بندهای 15 تا 17 در خصوص هیات مدیره، بند 18 بازرس ، بند 19 امور مالی ، بند 20 انحلال و بند 21 در رابطه با تغییر اساسنامه می باشد.<br>طرح اساسنامه ، طرح پیشنهادی موسسین به مجمع عمومی موسس، برای تصویب اساسنامه است و به همین دلیل به آن طرح اساسنامه می گویند.<br>هر گاه این طرح به تصویب مجمع عمومی موسس برسد، دیگر اساسنامه است نه طرح اساسنامه . به موجب ماده 83 لایحه، تغییر اساسنامه، تغییر سرمایه، انحلال شرکت پیش از موعد در صلاحیت مجمع عمومی فوق العاده است.<br>طرح اساسنامه ، باید با قید تاریخ باشد و به امضای کلیه موسسین برسد. اگر در طرح اساسنامه اصلاح یا تغییری نیاز باشد، در صلاحیت مجمع عمومی موسس است.<br>نکته : در شرکت سهامی خاص، طرح اساسنامه نداریم و طبق ماده 20 لایحه، موسسین اساسنامه را تنظیم و همگی امضا می کنند.<br>به طور کلی :<br>تنظیم اساسنامه با : موسسین<br>تصویب : مجمع عمومی موسس<br>طرح اساسنامه : پیشنهاد موسسین به مجمع عمومی موسس<br>تغییر طرح اساسنامه : مجمع عمومی موسس<br>و تغییر اساسنامه با مجمع عمومی فوق العاده می باشد.<br><br></div> text/html 2018-08-14T10:59:43+01:00 www.itetc.ir سامان حسنی زمان تشکیل شرکت های تجاری http://www.itetc.ir/post/224 <div align="justify">شرکت بازرگانی یا تجاری، عبارتست از اجتماع دو یا چند شخص حقیقی یا حقوقی که با هدف کسب سود، عملیات تجاری انجام می دهند.<br>تعیین زمان تشکیل شرکت، از این نظر که نقطه آغاز تعهدات شرکت را تعیین می کند، حائز اهمیت است. نظر به اهمیت موضوع، در ذیل، به بررسی زمان تشکیل انواع شرکت های تجاری می پردازیم.<br>1- شرکت های بامسئولیت محدود، تضامنی و نسبی :<br>بنا بر مواد 96، 118 و 185 قانون تجارت، وقتی تشکیل می شوند که تمام سرمایه نقدی تادیه و سهم الشرکه غیرنقدی نیز تقویم و تسلیم شده باشد.<br>2- شرکت های مختلط سهامی و غیرسهامی :<br>در این باره در قانون حکم خاصی بیان نشده است. به نظر می رسد بتوان با وحدت ملاک بیان داشت که در این شرکت ها نیز زمان تشکیل شرکت همان زمانی است که تمام سرمایه نقدی تادیه و سهم الشرکه غیرنقدی نیز تقویم و تسلیم شده باشد.<br>3- شرکت های سهامی عام و سهامی خاص :<br>وقتی تشکیل می شود که مجمع عمومی موسس تشکیل گردد و احراز گردد که کلیه سهام شرکت پذیره نویسی شده است و مبالغ لازم تادیه شده است، اساسنامه شرکت تصویب گردد و اولین مدیران و بازرس یا بازرسان شرکت انتخاب شوند و کتباَ قبول سمت نمایند. ( م 17 ل. ا. ق. ت )<br>4- شرکت تعاونی :<br>وقتی تشکیل می شود که حداقل یک سوم سرمایه آن تادیه و در صورتی که به صورت غیرنقدی و جنسی باشد تقویم و تسلیم شده باشد. ( م 21 ق. ب. ت )<br><br><b>&nbsp;&nbsp;&nbsp; زمان ایجاد شخصیت حقوقی برای اشخاص حقوقی</b><br><br>1- اشخاص حقوقی حقوق عمومی :<br>به محض ایجاد و بدون احتیاج به ثبت واجد شخصیت حقوقی می گردند. ( ماده 587 ق. ت )<br>2- موسسات غیر تجاری : ( اعم از انتفاعی یا غیرانتفاعی )<br>از تاریخ ثبت، واجد شخصیت حقوقی می گردند. ( ماده 584 ق. ت ) شرایط ثبت نیز توسط نظامنامه وزارت دادگستری تعیین می گردند. ( ماده 585 ق. ت )<br>3- شرکت های تجاری :<br>قانون در این باره ساکت است. برخی زمان شخصیت حقوقی برای شرکت های تجاری را مقارن ثبت آن ها می دانند و برخی دیگر زمان ایجاد شخصیت حقوقی را قبل از ثبت و در زمان توافق شرکاء برای تشکیل شرکت و تصویب اساسنامه و انتخاب مدیران می دانند. نظر اقوی آن است که شرکت های تجاری در زمان ثبت واجد شخصیت حقوقی می گردند. در عمل نیز چنین است. چرا که برای مثال شرکت تجاری برای افتتاح حساب بانکی باید در مرجع ثبت شرکت ها به ثبت رسیده باشد و صرف تصویب اساسنامه و انتخاب مدیران برای اموری چون افتتاح حساب کفایت نمی کند.<br>از آن چه که در فوق درباره زمان تشکیل و زمان ایجاد شخصیت حقوقی برای شرکت های تجاری دیده می شود، دانسته می شود که :<br>1. زمان ایجاد شخصیت حقوقی برای شرکت : مقارن ثبت شرکت در مرجع ثبت شرکت ها می باشد.<br>2. زمان تشکیل شرکت : شرکت قبل از آن که به ثبت برسد و واجد شخصیت حقوقی گردد، بنا بر موارد فوق الذکر تشکیل می یابد.&nbsp; </div> text/html 2018-08-06T06:31:10+01:00 www.itetc.ir سامان حسنی شرایط عمومی و اختصاصی انتخاب مدیران شرکت سهامی چیست ؟ http://www.itetc.ir/post/222 <div align="justify">مدیران شرکت همانند صاحبان دیگر حرف نیازمند دارا بودن شرایطی برای انجام اعمال حقوقی هستند. برخی از این شرایط به طور کلی شرایط حاکم بر همه اشخاص یا اعمال حقوقی است و برخی دیگر ویژه اشخاصی است که تصدی این گونه سمت ها را عهده دار می گردند.<br>اشخاصی که برای سمت تصدی مدیریت شرکت انتخاب می گردند، بایستی شرایطی را دارا باشند که بخشی از آن ها اختصاص به مدیریت شرکت نداشته و لازمه مبادرت به انجام هر گونه عمل حقوقی به وسیله هر شخصی است. به همین جهت می توان آن ها را شرایط عمومی نامید. در حالی که برخی دیگر از شرایط ایجابی را به جهت آنکه مختص مدیریت شرکت سهامی به شمار می روند، بایستی شرایط اختصاصی خواند .<br><br>&nbsp;<b>&nbsp;&nbsp; شرایط عمومی</b><br><br>منظور از شرایط عمومی ، شروط مقرر در ماده 190 قانون مدنی ناظر به صحت معاملات و به ویژه بندهای یک و دو ماده یاد شده است. مبادرت به عمل حقوقی، اعم از عقد و یا ایقاع ، بدون وجود قصد و رضا و نیز اهلیت شخص عامل پذیرفته نیست. قصد و رضا در رابطه با مدیر شرکت به هنگام انتخاب شدن در مجمع عمومی عادی و در نتیجه لزوم اعلام قبولی این سمت مربوط می گردد. انتخاب مدیران صرف نظر از موضوع اهلیت ، به خودی خود هیچ وضعیت حقوقی و پیامد قانونی را با خود ندارد و همانند پیشنهاد ( ایجاب ) در دیگر اعمال حقوقی به شمار می رود. اعتبار یا عدم اعتبار عمل انتخاب پس از پذیرش سمت مدیریت از سوی اشخاص انتخاب شده امکان طرح می یابد . بنابراین، در هنگام اعلام قبولی سمت از سوی مدیران که لاجرم به تحقق عمل حقوقی انتخاب آنان منجر خواهد شد، وجود قصد و رضا و نیز اهلیت ضرورت دارد. چنانچه قصد مورد نظر مفقود و یا مخدوش باشد، هیچ گونه پدیده حقوقی مورد بحث از جانب شخص مکره ، چنین انتخابی محل ایراد خواهد بود. شرط اهلیت ( بلوغ ، رشد و عقل ) در هنگام قبولی سمت نیز از شرایط بنیادین جهت تصدی مدیریت شرکت به شمار می رود.<br><br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;<b> شرایط اختصاصی</b><br><br>شرایط اختصاصی ، شرایط ویژه اشخاص جهت تصدی مدیریت شرکت سهامی به نحو مقرر در لایحه اصلاحی قانون تجارت 1347 است.<br><b>1- سهامدار بودن :</b><br>به موجب صدر ماده 107 لایحه اصلاحی قانون تجارت 1347، اداره شرکت سهامی " به وسیله هیئت مدیره ای که از بین صاحبان سهام انتخاب شده " انجام می پذیرد. با کاربرد مقرره مزبور، سهامدار بودن یک شرط اساسی برای عضویت در هیئت مدیره به شمار می رود و اداره ثبت شرکت ها از ثبت صورتجلسه تنظیم شده در مجمع عمومی که الزام یادشده را رعایت ننموده باشد، خودداری خواهد نمود. شرط سهامدار بودن در هنگام انتخاب اشخاص به عنوان مدیر و در دوره مدیریت باید رعایت گردد. نکته قابل توجه آنکه جهت تحقق شرط مورد بحث حداقل تعداد سهام لازم پیش بینی نگردیده است. در نتیجه، حتی داشتن یک پاره سهم نیز برای تحقق شرط یاد شده کفایت می نماید. البته همان گونه که خواهیم دید، حداقل تعداد سهام برای تحقق شرط مدیریت باید با شرط تودیع سهام وثیقه از سوی مدیران که نمی تواند از تعداد سهامی که برای رای دادن لازم است کمتر باشد نیز سازگار باشد.<br><b><br></b></div><div align="justify"><b>2- سپردن سهام وثیقه :</b><br>یکی دیگر از شرایط اختصاصی برای تصدی سمت مدیریت شرکت سهامی، سپردن سهام وثیقه است. ماده 114 لایحه اصلاحی قانون تجارت 1347، مدیران شرکت سهامی را مکلف به داشتن تعدادی سهام که در اساسنامه معین شده و تودیع آن ها در صندوق شرکت نموه است. به موجب این ماده :<br>" مدیران باید تعداد سهامی را که اساسنامه شرکت مقرر کرده است دارا باشند. این تعداد سهام نباید از تعداد سهامی که به موجب اساسنامه جهت دادن رای در مجامع عمومی لازم است کمتر باشد. این سهام برای تضمین خساراتی است که ممکن است از تقصیرات مدیران منفرداَ یا مشترکاَ بر شرکت وارد شود. سهام مذکور با اسم بوده و قابل انتقال نیست و مادام که مدیری مفاصا حساب دوره تصدی خود در شرکت را دریافت نداشته است سهام مذکور در صندوق شرکت به عنوان وثیقه باقی خواهد ماند ".<br>حداقل تعداد این سهام عبارت است از تعداد سهمی که به موجب اساسنامه برای رای دادن در مجامع عمومی لازم است. در نتیجه، اگر به موجب اساسنامه هر 10 سهم دارای یک رای باشد، عضو هیئت مدیره باید دست کم 10 سهم تودیع نماید. از آنجا که این سهام به منظور جبران خساراتی که ممکن است از تخلف و تقصیر مدیر به شرکت وارد شود پیش بینی شده است ، به همین جهت سهام مزبور بانام بوده و غیرقابل انتقال است و تا زمانی که مدیر مورد نظر برای دوره مدیریت خود مفاصا حساب دریافت نکرده ، سهام یاد شده در صندوق شرکت باقی خواهد ماند.<br>حداقل تعداد این سهام عبارت است از تعداد سهمی که به موجب اساسنامه برای رای دادن در مجامع عمومی لازم است. در نتیجه، اگر به موجب اساسنامه هر 10 سهم دارای یک رای باشد، عضو هیئت مدیره باید دست کم 10 سهم تودیع نماید. از آنجا که این سهام به منظور جبران خساراتی که ممکن است از تخلف و تقصیر مدیر به شرکت وارد شود پیش بینی شده است، به همین جهت سهام مزبور بانام بوده و غیرقابل انتقال است و تا زمانی که مدیر مورد نظر برای دوره مدیریت خود مفاصاحساب دریافت نکرده، سهام یادشده در صندوق شرکت باقی خواهد ماند.<br>چنانچه مدیری بدون آنکه سهام وثیقه را تودیع نموده انتخاب شود و یا در صورت انتقال قهری سهام و یا افزایش تعداد سهام وثیقه ، به حکم ماده 115 لایحه اصلاحی قانون تجارت 1347، مکلف است ظرف یک ماه تعداد سهام لازم را به صندوق شرکت بپردازد، در غیر این صورت مستعفی محسوب خواهد شد.<br>به علاوه، پس از تصویب صورت های مالی دوره مالیکه طی آن مدت مدیریت مدیران پایان یافته ، یا به هر دلیلی از آنان سلب سمت شده است ، سهام مورد وثیقه این گونه مدیران خود به خود از قید وثیقه آزاد خواهد شد.<br>قانون گذار بازرسان قانونی شرکت را مکلف نموده تا بر صحت روند تودیع این گونه سهام نظارت نموده و هرگونه تخلفی را که از مقررات قانون و یا اساسنامه شرکت راجع به سهام وثیقه یافت کنند به مجمع عمومی عادی گزارش نمایند.&nbsp; </div> text/html 2018-08-06T06:30:14+01:00 www.itetc.ir سامان حسنی شرایط ثبت شرکت های تجاری غیر ایرانی http://www.itetc.ir/post/221 <div align="justify">ماده 1 قانون راجع به ثبت شرکت ها مصوب 1310 شرکت های ایرانی را چنین دانسته است : هر شرکتی که در ایران تشکیل و مرکز اصلی آن در ایران باشد شرکت ایرانی محسوب می شود، سایر شرکت ها خارجی هستند. ماده 3 قانون مذکور به شرکت های خارجی هم توجه داشته و تصریح می دارد :<br>از تاریخ اجرای این قانون هر شرکت خارجی برای این که بتواند به وسیله شعبه یا نماینده به امور تجاری یا صنعتی یا مالی در ایران مبادرت نماید باید در مملکت اصلی خود شرکت قانونی شناخته شده و در اداره ثبت اسناد تهران به ثبت رسیده باشد.<br>همچنین ماده 4 قانون یاد شده در شرایط ثبت شرکت های خارجی ادامه می دهد که :<br>” هر شرکت خارجی که در تاریخ اجرا این قانون در ایران به وسیله شعبه یا نماینده مشغول به امور تجاری یا صنعتی یا مالی است باید در ظرف چهارماه از تاریخ مزبور تقاضای ثبت نماید. در صورتی که این مدت برای تهیه و تسلیم اوراق لازمه به اداره ثبت کافی نباشد رئیس محکمه ابتدایی تهران به تقاضای نماینده شرکت تا شش ماه مهلت اضافی خواهد داد .”<br></div><div align="justify"><br></div><div align="justify"><b>در شرکت یاد شده خارجی شروطی حائز اهمیت است که عبارتند از :</b><br>1) باید شرکت اصلی ( شرکت مادر ) در کشور مبدا قانونی باشد.<br>2) نماینده یا شعبه شرکت مادر می تواند به ثبت برسد.<br>3) نماینده یا شعبه شرکت مادر می تواند به امور تجاری، صنعتی یا مالی بپردازد.<br>4) نماینده یا شعبه شرکت خارجی باید در اداره ثبت استان تهران به ثبت برسد.<br>5) نماینده یا شعبه شرکت خارجی باید ظرف چهار ماه تقاضای ثبت کند.<br>ماده واحده قانون اجازه ثبت یا نمایندگی شرکت خارجی مصوب 1376 در تایید قوانین مقدم در ثبت شرکت های خارجی و رفع شبهات در قانونی بودن ثبت یا عدم ثبت شرکت های خارجی تصریح نموده است :<br>” شرکت های خارجی که در کشور محل ثبت خود شرکت قانونی شناخته می شوند، مشروط به عمل متقابل از سوی کشور متبوع ، می توانند در زمینه هایی که توسط دولت جمهوری اسلامی ایران تعیین می شود در چهارچوب قوانین و مقررات کشور به ثبت شعبه یا نمایندگی خود اقدام کنند.”<br>ماده واحد یاد شده اشاره دارد که نمایندگانی یا شعبه شرکت خارجی مشروط به رفتار متقابل کشوری است که شرکت مادر خارجی نماینده یا شعبه معرفی کرده است یعنی شخص حقیقی یا حقوقی که بر اساس قرارداد نمایندگی، انجام بخشی از موضوع و وظایف شرکت طرف نمایندگی را در محل بر عهده دارد همان رفتاری را که با نماینده او در ایران می شود با نماینده شرکت ایرانی در آن کشور خارجی بنماید.<br><br>&nbsp;<b>&nbsp;&nbsp; مدارک مورد نیاز برای ثبت شرکت های خارجی</b><br><br>1-ا ظهارنامه ی ثبت<br>2- یک نسخه مصدق از اساسنامه ی شرکت<br>3- یک نسخه مصدق از اختیارنامه ی نماینده عمده شرکت در ایران و در صورتی که شرکت چند نماینده مستقل در ایران داشته باشد،یک نسخه مصدق از اختیارنامه هر یک از آن ها<br>مطابق ماده 7 آیین نامه اختیارنامه نمایندگان عمده شرکت ها باید در مرکز اصلی شرکت به امضای کسانی که حق امضا دارند برسند و این امضا باید توسط مقام صلاحیت دار کشور محل امضا و نماینده سیاسی یا کنسولی ایران در کشور مزبور و یا نماینده سیاسی کنسولی دولت متبوع مدیران شرکت در ایران برسد.<br>4- داشتن مجوز از وزارتخانه یا سازمان دولتی و یا یک نهاد انقلابی و یا موافقت یکی از وزارتخانه های جمهوری اسلامی ایران چنانچه شرکت خارجی باشد که شرایط عملیات آن به موجب امتیازنامه صحیح منظمی مقرر گردیده علاوه بر اسناد فوق باید موارد امتیاز نامه با تصدیق وزارت امور خارجه مشعر بر صحت آن امتیازنامه نیز تسلیم شده باشد کلیه اوراق مزبور باید به فارسی تهیه شده و یا یک نسخه ترجمه مصدق از آن به فارسی ضمیمه شود.<br>پس از تقدیم اسناد فوق به اداره ی ثبت شرکت ها، کارشناس ثبت شرکت، اظهارنامه شرکت مزبور را رسیدگی می کند.<br>متقاضیان محترم ثبت شرکت های خارجی ، تنها با مراجعه به مرکز تخصصی ثبت نیک، می توانند کلیه ی امور ثبتی خود را با خیالی آسوده به متخصصان مجرب و کارازموده ثبتی&nbsp; بسپارند.<br>همکاران ما با سال های تجربه ی درخشان ، آماده ی ارائه ی خدمات به شما عزیزان می باشند. </div> text/html 2018-08-06T06:29:15+01:00 www.itetc.ir سامان حسنی حقوق و اختیارات بازرس در اجرای وظایف خود http://www.itetc.ir/post/220 <div align="justify">رای آنکه بازرس بتواند تحت شرایط بهتری وظایفی که برعهده اش را انجام دهد، قانون گذار اختیارات وسیعی به او داده است. در واقع، در قسمت اول ماده 149 لایحه قانونی 1347 مقرر کرده است: «بازرس یا بازرسان می توانند، در هر موقع، هرگونه رسیدگی و بازرسی لازم را انجام داده و اسناد و مدارک و اطلاعات مربوط به شرکت را مطالبه کرده و مورد رسیدگی قرار دهند». آنچه واضح است این است که اگر مدارک و اطلاعات مزبور نزد شرکت باشد مدیران و مدیرعامل باید آنها را در اختیار بازرس قرار دهند؛ ولی اگر اطلاعات در اختیار افرادی خارج از شرکت باشد، آیا بازرس می تواند آنها را نیز از افراد مذکور مطالبه کند؟<br><br>در قانون تجارت فرانسه، به صراحت این حق به بازرس داده شده است که اطلاعات مربوط به شرکت را از خود شرکت(مدیران)، یا شرکتهای وابسته به آن و یا از اشخاصی که به حساب شرکت اقداماتی کرده اند و به شرکت مربوط می شود، مطالبه کند(مواد 13-828L به بعد). اشخاص اخیر آنهایی هستند که&nbsp; وکلیل شرکت تلقی می شوند یا به شرکت خدمات می دهند؛ مانند بانکها، کارگزاران بورس و سردفتران . البته، مشتریان شرکت مشمول این قاعده نمی شوند؛ چه این اشخاص به نام شرکت عمل نمی کنند.[1]<br><br>در حقوق ایران چنین اختیاراتی به بازرس داده نشده است و به نظر می رسد که او فقط می تواند به خود شرکت یا شرکتهای وابسته به آن مراجعه کند. اطلاعات را نیز باید از مرکز شرکت مطالبه و در همان جا مطالعه نماید. عبارت ماده 149، یعنی «اسناد و مدارک و اطلاعات مربوط به شرکت»، نیز همین معنا را می رساند. با توجه به شرایط فعلی قانون گذاری ایران راه حل منطقی است،&nbsp; چه بازرسان دارای تشکیلات منسجمی نیستند تا بتوان از ان طریق آنان را به رعایت شئون حرفه ای مجبور ساخت. اگر آنان اختیار مراجعه به اشخاصی غیر از شرکت را داشته باشند ممکن است رعایت امانت را نکرده، اطلاعات حرفه ای این اشخاص را به دیگران منتقل کنند، بدون اینکه به مجازات انتظامی خاصی محکوم شوند.<br><br>«بازرس یا بازرسان می توانند به مسئولیت خود در انجام وظایفی که بر عهده دارند از نظر کارشناسان استفاده کنند، به شرط آنکه آنها را قبلاً به شرکت معرفی کرده باشند. این کارشناسان در مواردی که بازرس تعیین می کند مانند خود بازرس حق هر گونه تحقیق و رسیدگی را خواهند داشت»(ق[2]سمت دوم ماده 149 لایحه قانونی 1347).<br><br>«در صورتی که شرکت بازرسان متعدد داشته باشد، هر یک می تواند به تنهایی وظایف خود را انجام دهد، لیکن کلیه بازرسان باید گزارش واحدی تهیه کنند. در صورت وجود اختلاف نظر بین بازرسان موارد اختلاف، با ذکر دلیل، در گزارش قید خواهد شد»(تبصره ماده 150 لایحه قانونی 1347). </div> text/html 2018-08-06T06:28:14+01:00 www.itetc.ir سامان حسنی نکات مهم در انتقال و اجازه استفاده از علامت تجاری ثبت شده http://www.itetc.ir/post/219 <div align="justify">علامت، به معنای نشان است و نشان عبارت است از آنچه که سبب شناختن کسی یا چیزی شود. با علامت تجاری، کالا یا محصول، نشان گذاری می شود تا بدین وسیله اسباب شناسایی آن فراهم شده و تمییز و تشخیص آن از کالاها یا محصولات مشابه، ممکن و به آسانی میسر شود.<br>پس از ثبت علامت تجاری، امکان نقل و انتقال آن وجود دارد. صاحب علامت تجاری، می تواند آن را به دیگری منتقل کند یا بدون انتقال، اجازه استفاده از آن را ، به دیگری بدهد. قانون ثبت علامت تجاری و اختراعات در این مورد می گوید : " علامت تجاری قابل نقل و انتقال است . ولی انتقال آن در مقابل اشخاص ثالث، وقتی معتبر است که موافق مقررات این قانون ، به ثبت رسیده باشد ".<br><b><br>&nbsp;&nbsp;&nbsp; چند نکته مهم در رابطه با نقل و انتقال و اجازه استفاده از علامت تجاری<br></b><br>- انتقال علامت تجاری می تواند شامل بخشی از علامت و یا کل علامت تجاری باشد.<br>- نقل و انتقال علامت تجاری برای داشتن اعتبار باید وفق مقررات قانون، به ثبت رسیده باشد.<br>- تا زمانی که انتقال انجام شده در دفتر مربوط ثبت نشده باشد، مرجع ثبت فقط شخصی را که علامت به نام او ثبت شده مالک خواهد شناخت .<br>- با توجه به قانون مالکیت صنعتی در ایران، نقل و انتقال برند به دو نوع تقسیم می شود : ( اختیاری و قهری )<br>منظور از نقل و انتقال برند و علامت تجاری به صورت قراردادی یا اختیاری این است که امتیاز علامت تجاری به مالک یا مالکین جدید واگذار می شود. دراین صورت مالک فعلی علامت تجاری قادراست به دلیل عدم فعالیت و یا هر دلیل دیگری امتیازعلامت تجاری خود را برای همیشه و با مدت مشخص به فرد دیگری منتقل کند.<br>نقل و انتقال برند به صورت قهری یا غیر ارادی رایج ترین نوع نقل وانتقال محسوب می شود و زمانی اتفاق می افتد که مالک اصلی برند تجاری ثبت شده، فوت کرده باشد.<br>- علامت تجاری پس از فوت صاحب آن قهراَ ، به ورثه او منتقل می شود. در هر حال، لازم است که به موجب اظهارنامه ، نام صاحب جدید آن ، جهت ثبت به اداره کل مالکیت صنعتی، اعلام گردد. در اظهارنامه ، باید نکات ذیل صریحاَ قید شود :<br>شماره ثبت علامت تجاری در ایران – نام و اقامتگاه و تابعیت مالک جدید – نام و نشانی نماینده قانونی مالک جدید در ایران .<br>- لازم است که به اظهارنامه مزبور، مدارک قانونی انتقال ، وکالت نامه و تصدیق ثبت علامت در ایران ، ضمیمه شود. تصدیق ثبت علامت ، بعد از ثبت تغییرات و درج آن در ظهر تصدیق، به صاحب جدید آن مسترد خواهد شد.<br>- در مواردی که صاحب علامت یا قائم مقام قانونی او ، استفاده از آن را به دیگری اجازه دهد. این اجازه در صورتی معتبر خواهد بود که اجازه نامه مربوط به آن، در ایران به ثبت رسیده باشد.<br>-&nbsp; در مواردی که اجازه استفاده از علامت تجاری، به امضای صاحب علامت و استفاده کننده رسیده باشد، ثبت اجازه نامه مزبور، با تقاضای کتبی صاحب علامت یا نماینده مجاز او یا تقاضای کتبی استفاده کننده، صورت خواهد گرفت.<br></div><div align="justify"><br></div><div align="justify"><b>مدارک مورد نیاز جهت نقل و انتقال برند به قرار ذیل است&nbsp; :</b><br>- کلیه مدارک ثبت برند شامل روزنامه آگهی تقاضا، گواهینامه ثبت برند، آگهی رسمی<br>- مدارک شناسایی مالک قدیم<br>- مدارک شناسایی مالک جدید<br>- شماره اظهارنامه، شماره ثبت برند و رمز ورود به سامانه<br>- مدارک دال بر رشته فعالیت برای مالکیت جدید برند<br>- صلح نامه تنظیم شده در دفتر خانه اسناد رسمی بعد از اخذ نامه های مربوط به استعلام نقل و انتقال برند<br>- انتقال قهری علامت با رعایت مقررات توسط ورثه و با ارائه رونوشت مصدق گواهی انحصار وراثت با تعیین سهم الارث به ثبت می رسد.<br>- رسید مربوط به پرداخت هزینه ها<br>- مدارک نمایندگی قانونی ( در صورت وجود ) </div>